حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٧٩٣

فصل دهم در بيان مواعظ وحكمتهايى است كه حق تعالى به حضرت موسى عليه السّلام وحى نموده يا از آن حضرت منقول گرديده وبعضي از نوادر أحوال آن حضرت است

شخص را در دامنهء كوه نشانيد وخود بالا رفت وبا پروردگار خود مناجاة كرد ، چون برگشت ديد آن شخص را سبع دريده ورويش را خورده است ، پس حق تعالى به أو وحى كرد : آن مرد را نزد من گناهى بود ، خواستم كه چون به نزد من آيد هيچ گناه با أو نباشد لهذا أو را به اين نحو از دنيا بردم « 1 » .

به سند معتبر از امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه : حق تعالى به موسى عليه السّلام وحى نمود كه : گاه باشد كه يكى از بندگان من تقرّب جويد بسوى من به يك حسنه وأو را حكم دهم در بهشت هر جا كه خواهد ، به أو دهند .

موسى عليه السّلام پرسيد : آن حسنه كدام است ؟

فرمود : آن است كه راه رود در حاجت برادر مؤمن خود « 2 » .

به سند معتبر از امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه : حضرت موسى با پروردگار خود مناجاة نمود وگفت : پروردگارا ! كدام يك از خلق را دشمن‌تر مىدارى ؟

فرمود : آن كسى كه مرا متهم دارد .

موسى عليه السّلام گفت : پروردگارا ! كسى از خلق تو هست كه تو را متهم دارد ؟

فرمود : بلى ، آن كه طلب خير از من مىكند ، من آنچه خير أو در آن است براي أو مقدّر مىگردانم پس به آن راضى نمىشود ومرا متهم مىدارد « 3 » .

در حديث صحيح از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه در تورات نوشته است : اى فرزند آدم ! از كارهاى دنيا خود را فارغ گردان براي عبادت من تا پر گردانم دل تو را از خوف خود ، واگر خود را فارغ نگردانى براي بندگى من دل تو را پر نمايم از مشغولى به دنيا ، پس هرگز احتياج تو بر طرف نشود وتو را به طلب دنيا بگذارم « 4 » .

به سند معتبر از امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه : حبس شد وحى از موسى بن


( 1 ) . قصص الأنبياء راوندى 165 . ( 2 ) . قصص الأنبياء راوندى 165 ؛ كافى 2 / 195 . ( 3 ) . قصص الأنبياء راوندى 165 ، ودر آنجا روايت از امام صادق عليه السّلام نقل شده است . ( 4 ) . قصص الأنبياء راوندى 166 .