حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٧٨٥

فصل دهم در بيان مواعظ وحكمتهايى است كه حق تعالى به حضرت موسى عليه السّلام وحى نموده يا از آن حضرت منقول گرديده وبعضي از نوادر أحوال آن حضرت است

در آن أحوال ياد كنم .

حق تعالى فرمود : اى موسى ! در همه حال مرا ياد كن كه ذكر من در همه حال نيكو است « 1 » .

مؤلف گويد : شايد مراد حضرت موسى آن بوده باشد كه : آيا آداب دعا در درگاه آن است به روش نزديكان تو را بخوانيم آهسته ، يا به روش دوران فرياد كنيم ؟ فرمود كه : مرا همنشين خود دانيد ، آهسته بخوانيد . واگر نه موسى عليه السّلام مىدانست كه خدا به علم وعليت به همه چيز نزديك است ، از همه چيز به همه چيز نزديكتر است ، ومحتمل است كه اين سؤال را نيز مانند سؤال رؤيت از جانب قوم خود كرده باشد .

وبه سند معتبر از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام منقول است كه : حق تعالى وحى فرستاد به موسى عليه السّلام كه : اى موسى ! چه مانع شده است تو را از مناجاة من ؟

گفت : پروردگارا ! جلالت تو مرا مانع شده است از آنكه تو را مناجاة كنم با گند دهان من كه از روزه به هم رسيده است .

پس حق تعالى وحى كرد بسوى أو كه : اى موسى ! بوى دهان روزه‌دار نزد من از بوى مشك خوشايندتر است « 2 » .

وبه سند معتبر از حضرت امام رضا عليه السّلام منقول است كه : هر جا كه در قرآن يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا * واقع شده است ، در تورات به جاى آن « يا أيها المساكين » است « 3 » ، يعنى :

اى گروه مسكينان وبيچارگان .

ودر روايت ديگر منقول است كه در تورات مكتوب است كه : اگر دوستان خدائيد آرزوى مرگ كنيد ، لهذا حق تعالى در قرآن به يهود خطاب فرمود در سورهء جمعه كه : « اى گروه يهود ! اگر گمان مىكنيد كه شما دوستان خدائيد نه ساير مردم پس آرزوى مرگ كنيد


( 1 ) . كافى 2 / 496 و 497 ؛ علل الشرايع 284 ؛ عيون أخبار الرضا 1 / 127 ، ودر دو مصدر أخير روايت با اختصار ذكر شده است . ( 2 ) . كافى 4 / 64 . ( 3 ) . عيون أخبار الرضا 2 / 39 ؛ صحيفة الإمام الرضا عليه السّلام 235 .