حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٧٨١
فصل دهم در بيان مواعظ وحكمتهايى است كه حق تعالى به حضرت موسى عليه السّلام وحى نموده يا از آن حضرت منقول گرديده وبعضي از نوادر أحوال آن حضرت است
ايشان ونشناختن ايشان مرا ، هيچيك از خلق من دنيا را تعظيم نكرد وبزرگ ندانست كه ديدهاش روشن گردد ونفعي از آن بيابد ، هيچيك از بندگان من دنيا را حقير نشمردهاند مگر آنكه منتفع شد از دنيا « 1 » .
به سند معتبر از حضرت امام رضا عليه السّلام منقول است كه : چون حق تعالى حضرت موسى عليه السّلام را مبعوث گردانيد وأو را برگزيد ، دريا را براي أو شكافت ، بني إسرائيل را از فرعون نجات بخشيد ، ألواح تورات را به أو كرامت فرمود ، گفت : پروردگارا ! مرا گرامى داشتى به كرامتي كه كسى را پيش از من چنان گرامى نداشتهاى .
حق تعالى فرمود كه : اى موسى ! مگر نمىدانى كه محمد بهتر است نزد من از جميع ملائكهء من واز جميع خلق من ؟
حضرت موسى گفت : پروردگارا ! اگر محمد نزد تو گرامىتر است از جميع خلق تو ، آيا در آل پيغمبران كسى گرامىتر از آل من هست ؟
حق تعالى فرمود : اى موسى ! مگر نمىدانى كه فضل آل محمد بر جميع آل پيغمبران مانند فضل محمد است بر جميع پيغمبران ؟
موسى عليه السّلام گفت : پروردگارا ! هرگاه آل محمد چنيناند ، آيا در ميان امّت پيغمبران امّتى بهتر از امّت من هستند كه ابر را بر ايشان سايهافكن گردانيدى ، منّ وسلوى را بر ايشان فرستادى ، دريا را براي ايشان شكافتى ؟
حق تعالى فرمود : اى موسى ! مگر نمىدانى كه فضيلت امّت محمد بر جميع امّتها مثل فضيلت آن حضرت است بر ساير خلق من ؟
موسى عليه السّلام گفت : پروردگارا ! چه بودى اگر ايشان را من مىديدم .
حق تعالى وحى فرمود : اى موسى ! تو هرگز ايشان را نخواهى ديد ، اين وقت ظهور ايشان نيست وليكن ايشان را در بهشتهاى عدن وفردوس خواهى ديد در حضور محمد كه در نعمتهاى بهشت خواهند گرديد وبه لذّتهاى آن متنعّم خواهند بود ، آيا مىخواهى سخن
( 1 ) . امالى شيخ صدوق 530 ؛ معاني الأخبار 55 .