حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٧٧٩

فصل دهم در بيان مواعظ وحكمتهايى است كه حق تعالى به حضرت موسى عليه السّلام وحى نموده يا از آن حضرت منقول گرديده وبعضي از نوادر أحوال آن حضرت است

مرا با دل پاك وزبان راستگو ، چنان باش كه من تو را امر كرده‌ام ، أطاعت امر من بكن ، تكبر وزيادتى مكن بر بندگان من به نعمتي چند كه من به تو عطا كرده‌ام كه از تو نبوده است ابتداى آنها ، وتقرّب جو بسوى من كه من نزديكم به تو بدرستى از تو سؤال نكرده‌ام چيزى را كه بر تو گران باشد برداشتن آن ، همين از تو مىخواهم كه دعا كنى پس دعاى تو را مستجاب گردانم وسؤال كنى پس من عطا كنم ، وتقرّب‌جوئى بسوى من به رسانيدن رسالتها كه من بر تو فرستاده‌ام وتأويلش را براي تو بيان كرده‌ام .

اى موسى ! نظر كن بسوى زمين كه عن‌قريب قبر تو خواهد بود ، ديده‌هاى خود را بلند كن بسوى آسمان كه ملك پروردگار عظيم توست ، گريه كن بر نفس خود تا خود در دنيا هستى ، وبترس از مهالك كه تو را فريب ندهد زينت دنيا ، وراضى به ستم مشو وستمكار مباش كه من در كمين ستمكارانم كه مظلومان را بر ايشان غالب گردانم .

اى موسى ! حسنه را ده برابر جزا مىدهم ، گناه را يك برابر ، باز آن قدر گناه مىكنند كه اين يك برابر زيادتى مىكند وهلاك مىشوند ، وكسى را در عبادت با من شريك مكن ، در همهء أمور ميانه‌رو باش ، دعا كن دعاى اميدوارى كه رغبت نمايد در ثوابهاى من وپشيمان باشد از كرده‌هاى خود بدرستى كه تاريكى شب را روز برطرف مىكند ، همچنين حسنات ، گناهان تو را محو مىكند ؛ وتاريكى شب ، روشنائى روز را زايل مىكند ، همچنين گناهان ، حسنات بزرگ را سياه مىكند « 1 » .

ودر حديث معتبر از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام منقول است كه : شيطان روزى به نزد موسى عليه السّلام آمد در وقتي كه أو با پروردگار خود مناجاة مىكرد ، پس ملكي از ملائكة به أو گفت : چه اميد از أو دارى ؟ أو در چنين حالي است وبا پروردگار خود مناجاة مىكند .

شيطان گفت : اميد دارم از أو آنچه اميد داشتم از پدرش آدم در وقتي كه در بهشت بود .

فرمود : از جملهء آنها كه حق تعالى با حضرت موسى عليه السّلام مناجاة كرد آن بود كه گفت :


( 1 ) . كافى 8 / 42 ؛ تحف العقول 490 .