حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٧٧٦

فصل دهم در بيان مواعظ وحكمتهايى است كه حق تعالى به حضرت موسى عليه السّلام وحى نموده يا از آن حضرت منقول گرديده وبعضي از نوادر أحوال آن حضرت است

خود قرار داده است وميل كرده است به دنيا مانند ميل كردن ستمكاران ؟ !

اى موسى ! پيشى گير در نيكى كردن وخير با أهل خير ، كه خير مانند نامش خوشايند است ، بدى را واگذار به هر كه مفتون دنيا گرديده است .

اى موسى ! زبان خود را از عقب دل خود قرار ده تا از شرّ زبان سالم بمانى ، يعنى أول تفكر كن در آنچه مىگوئى وچون بدانى كه در دنيا وعقبى مفسده‌اى ندارد بگوئى ، وبسيار ياد كن مرا در شب وروز تا غنيمت يأبى ، وپيروى گناهان مكن تا پشيمان نشوى بدرستى كه وعده‌گاه گناهكاران آتش جهنم است .

اى موسى ! سخن خود را نيكو كن براي آنها كه ترك گناهان كرده‌اند ، همنشين ايشان باش ، ايشان را برادران خود گردان ، وبا ايشان سعى در بندگى من كن تا ايشان نيز با تو سعى كنند .

اى موسى ! البتة مرگ به تو مىرسد ، پس توشه بفرست به آخرت توشه فرستادن كسى كه داند به توشهء خود مىرسد .

اى موسى ! آنچه براي رضاى من كرده شود ، اندك آن بسيار است ؛ آنچه از براي غير من كرده شود ، بسيار آن اندك است . بدرستى كه شايسته‌ترين روزهاى تو آن روزى است كه در پيش دارى يعنى روز قيامت ، پس نظر كن كه براي تو چگونه روزى خواهد بود ، مهيّا شو براي جواب آن روز كه البتة تو را در آن روز بازخواهندداشت واز كرده‌هاى تو سؤال خواهند نمود ، وپند خود را از روزگار واز أهل روزگار بگير كه درازش براي أهل غفلت كوتاه است ، وكوتاهش براي أهل طاعت دراز است ؛ همه چيز فانى است پس چنان كار كن كه گويا ثواب عمل خود را مىبينى تا موجب زيادتى طمع تو گردد در آخرت ، بدرستى كه آنچه از دنيا مانده است مثل آن چيزى است كه گذشته ، چنانچه از گذشته‌ها بغير طاعت چيزى با تو نمانده است آينده نيز چنين خواهد گذشت ؛ وهر عمل‌كننده براي غرضى كار مىكند تو از براي خود هر مقصود كه بهتر است اختيار كن شايد به ثواب الهى فايز گردى در روزى كه أهل باطل زيانكار مىشوند .

اى موسى ! دست خود را بينداز به مذلت در پيش من مانند بنده‌اى كه به فريادرسى