حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٧٧٥

فصل دهم در بيان مواعظ وحكمتهايى است كه حق تعالى به حضرت موسى عليه السّلام وحى نموده يا از آن حضرت منقول گرديده وبعضي از نوادر أحوال آن حضرت است

من دل را سنگين مىكند ، وبا بسيارى مال بسيارى گناهان مىباشد ، زمين وآسمانها ودرياها همه مطيع وفرمانبردار منند ، نافرمانى من موجب شقاوت انس وجن گرديده است ، منم خداوند رحيم رحمان ورحم كنندهء أهل هر زمان ، شدّت را مىآورم بعد از رخا ونعمت را مىآورم بعد از شدّت ، پادشاهان را بعد از پادشاهان مىآورم ، پادشاهى من برپاست ودائم است وهرگز زوال ندارد ، بر من هيچ چيز در زمين وآسمان مخفى نيست وچگونه پنهان باشد بر من چيزى كه خود أو را آفريده‌ام ، چگونه خاطرت پيوسته متوجه تحصيل ثواب ورضاى من باشد وحال آنكه البتة بازگشت تو بسوى من است .

اى موسى ! مرا حرز وپناه خود گردان ، وگنج اعمال صالحهء خود را نزد من گذار واز من بترس واز ديگرى مترس كه بازگشت تو بسوى من است .

اى موسى ! رحم كن بر كسى كه از تو پست‌تر است در ميان خلق من ، حسد مبر بر كسى كه از تو بلندتر است زيرا كه حسد حسنات را مىخورد چنانچه آتش هيزم را مىخورد .

اى موسى ! دو پسر آدم تواضع كردند نزد من وقرباني به درگاه من آوردند تا فضل ورحمت من شامل حال ايشان گردد ، من قبول نمىكنم مگر از پرهيزكاران وبه اين سبب از يكى قبول نكردم واز ديگرى قبول كردم ، پس آخر كار ايشان به آنجا كشيد كه مىدانى ، پس چگونه اعتماد بر مصاحب ووزير خود مىكنى بعد از آنكه برادر با برادر چنين كند .

اى موسى ! تكبر وفخر را بگذار وبه يادآور كه ساكن قبر خواهى شد ، پس اين مانع گردد تو را از شهوتهاى دنيا .

اى موسى ! تعجيل كن در توبه وگناه را به تأخير انداز وتأنّى كن در مكث كردن نزد من در نماز واميد از غير من مدار ، مرا سپر خود گردان براي دفع شدتها وقلعهء خود دان براي دفع بلاها .

اى موسى ! چگونه خاشع است براي من بنده‌اى كه فضل ونعمت مرا بر خود نداند ؟

چگونه فضل مرا بر خود مىداند وحال آنكه نظر در آن نمىكند ؟ وچگونه نظر در آن مىكند وحال آنكه ايمان به آن ندارد ؟ وچگونه ايمان به آن دارد وحال آنكه اميد ثواب من ندارد ؟ وچگونه اميد ثواب من دارد وحال آنكه قانع شده است به دنيا وآن را مأواى