حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٧٧٠
فصل دهم در بيان مواعظ وحكمتهايى است كه حق تعالى به حضرت موسى عليه السّلام وحى نموده يا از آن حضرت منقول گرديده وبعضي از نوادر أحوال آن حضرت است
ايشان مسلط گردانيدهام تا غضب خود را از تو بازدارم ، وپنهان دار رازهاى پوشيدهء مرا در دل خود وظاهر گردان در علانيه مداراى با دشمن من ودشمن خود را از خلق من ، وسرّ مرا نزد ايشان افشا مكن كه ايشان به من ناسزا گويند وتو شريك باشى با ايشان در گناه ناسزا گفتن به من .
پس موسى گفت : پروردگارا ! كي در حظيرهء قدس ساكن مىشود ؟
فرمود كه : آنها كه ديدهء ايشان زنا نديده وأموال ايشان به سود وربا مخلوط نگرديده ، ودر حكم خدا رشوه نگرفتهاند « 1 » .
به سند معتبر از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام منقول است كه : حق تعالى مناجاة نمود با موسى عليه السّلام كه : اى پسر عمران ! دروغ مىگويد كسى كه دعوى مىكند كه مرا دوست مىدارد ، وچون شب مىشود به خواب مىرود ، آيا نيست چنين كه هر دوستى خلوت دوست خود را مىخواهد ؟ ! اى پسر عمران ! اينك من مطّلعم بر دوستان خود ، چون شب ايشان را فرومىگيرد چشم ودل ايشان را از غير خود بسوى خود مىگردانم ، وعقوبت خود را در برابر ديدههاى ايشان ممثّل مىكنم ، به عنوان مشاهده با من مخاطبه مىكنند وبه نحو حاضران با من سخن مىگويند . اى پسر عمران ! ببخش از دل خود به من خشوع واز بدن خود خضوع واز ديدههاى خود آب ديدهها در تاريكيهاى شب ، ومرا دعا كن كه مرا اجابتكننده ونزديك خواهى يافت « 2 » .
به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : چون موسى به طور بالا رفت وبا پروردگار خود مناجاة كرد گفت : پروردگارا ! خزينههاى خود را به من بنما .
حق تعالى فرمود : اى موسى ! خزينههاى من آن است كه هرگاه چيزى را اراده كنم مىگويم كه باش پس آن بهم مىرسد « 3 » ، يعنى مرا احتياج به خزانه نيست ، وآنچه خواهم به قدرت كاملهء خود از عدم به وجود مىآورم .
( 1 ) . قصص الأنبياء راوندى 164 . ( 2 ) . امالى شيخ صدوق 292 . ( 3 ) . توحيد شيخ صدوق 133 ؛ امالى شيخ صدوق 413 .