حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٧٧

در بيان فضايل ومناقب أنبيا وأوصيا ومشتركات ومجملات أحوال ايشان است در حال حيات وبعد از فوت ايشان

ودر حديث ديگر فرمود كه : مبعوث نگردانيد حق تعالى پيغمبرى را مگر آنكه با أو بوى به بود « 1 » .

ودر حديث موثق فرمود كه : بوى خوش از سنّتهاى پيغمبران مرسل است « 2 » .

وبه سند معتبر از حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام منقول است كه : بوى خوش در شارب از اخلاق پيغمبران است « 3 » .

وبه سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : سه چيز را حق تعالى به پيغمبران عطا فرموده است : بوى خوش وجماع زنان ومسواك كردن « 4 » .

ودر حديث معتبر از موسى بن جعفر عليه السّلام منقول است كه : حق تعالى هيچ پيغمبر ووصىّ پيغمبر را نفرستاده است مگر آنكه سخى وبخشنده بوده است « 5 » .

وبه سند معتبر از امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه : در مسجد خيف كه در منى واقع است نماز كرده است هفتصد پيغمبر ، وبدرستى كه ميان ركن وحجر الأسود ومقام إبراهيم پر است از قبور پيغمبران ، بدرستى كه قبر آدم در حرم خداست « 6 » .

وبه سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام مروى است كه : مدفون شده‌اند در ميان ركن يماني وحجر الأسود هفتاد پيغمبر كه مردند از گرسنگى وپريشانى وبد حالي « 7 » .

ودر حديث معتبر ديگر وارد است كه شخصي به حضرت صادق عليه السّلام عرض كرد كه :

من كراهت دارم از نماز كردن در مسجدهاى سنّيان .

فرمود كه : كراهت مدار ، هيچ مسجدى بنا نشده است مگر بر قبر پيغمبرى يا وصىّ پيغمبرى كه كشته شده است ، پس به آن بقعه قطره‌اى چند از خون أو رسيده است ، وخدا

( 1 ) . كافى 6 / 358 . ( 2 ) . كافى 6 / 510 . ( 3 ) . كافى 6 / 510 . ( 4 ) . كافى 6 / 511 . ( 5 ) . كافى 4 / 39 . ( 6 ) . كافى 4 / 214 . ( 7 ) . كافى 4 / 214 .