حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٧٥١
فصل نهم در بيان قصهء ملاقاة موسى وخضر عليهما السّلام وساير أحوال وقصص خضر عليه السّلام است
ودر حديث معتبر از امام زين العابدين عليه السّلام منقول است كه : آخر وصيتي كه خضر عليه السّلام موسى عليه السّلام را كرد اين بود : سرزنش مكن كسى را به گناهى ، بدرستى كه سه چيز است كه خدا از همه چيز دوستتر مىدارد : ميانه روى كردن در وقت توانگرى ؛ وعفو كردن در وقت قدرت بر انتقام ؛ مدارا ونرمى با بندگان خدا كردن ، وكسى با كسى مدارا واحسان نمىكند مگر آنكه حق تعالى در قيامت با أو مدارا واحسان مىنمايد ؛ وسر حكمتها ترس خداوند عالميان است « 1 » .
وبه سند معتبر از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام منقول است كه : خضر عليه السّلام به موسى گفت : اى موسى ! شايستهترين روزهاى تو روزى است كه در پيش دارى يعنى روز قيامت ، پس ببين كه چگونه خواهد بود براي تو ؟ جوابي براي آن روز مهيّا كن كه تو را بازخواهند داشت واز تو سؤال خواهند كرد ، پند خود را از زمانه بگير واز تقلّب أحوال آن ، وبدان كه عمر دنيا دراز است براي كسى كه اعمال شايسته كند وكوتاه است براي كسى كه به غفلت گذراند ، پس چنان عمل كن كه گويا ثواب عمل خود را مىبينى تا موجب مزيد طمع تو گردد در ثواب آخرت ، بدرستى كه آنچه از دنيا مىآيد مانند آنهاست كه گذشته است ؛ چنانچه از گذشتهها چيزى با تو نمانده است مگر عمل صالحي كه كرده باشى ، آينده نيز چنين خواهد بود « 2 » .
ودر حديث معتبر ديگر فرمود : چون خضر عليه السّلام ديوار يتيمان را براي صلاح پدر ايشان درست كرد ، حق تعالى وحى فرستاد به موسى كه : جزا مىدهم پسران را به سعى پدرهاى ايشان ، اگر نيك است به نيكى ، واگر بد است به بدى ؛ زنا مكنيد با زنان مردم تا زنان شما زنا نكنند ، وهر كه به رختخواب زن مسلمانى پا گذارد به قصد بد بر رختخواب زن أو نيز پا گذارند ، هر چه مىكنى جزا مىيابى « 3 » .
وبه سند صحيح از امام جعفر صادق عليه السّلام منقول است : چون موسى عليه السّلام مأمور شد از
( 1 ) . خصال 111 . ( 2 ) . كافى 2 / 459 . ( 3 ) . كافى 5 / 553 .