حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٧٠٨

فصل ششم در بيان نازل شدن تورات وگوساله پرستيدن بني إسرائيل وسؤال رؤيت نمودن ايشان است

يكديگر بردارند كه حق تعالى به فضل خود توبهء ايشان را قبول فرمود « 1 » .

در حديث معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : موسى عليه السّلام هفتاد تن از ميان قوم خود انتخاب كرد وبا خود به طور برد . چون سؤال رؤيت كردند ، صاعقه بر ايشان نازل شد وسوختند . پس موسى عليه السّلام مناجاة كرد كه : پروردگارا ! اينها أصحاب من بودند .

وحى به أو رسيد كه : من أصحابي به تو مىدهم كه از ايشان بهتر باشند .

موسى عليه السّلام گفت : پروردگارا ! من به ايشان انس گرفته‌ام وايشان را شناخته‌ام ونامهاى ايشان را دانسته‌ام . سه مرتبه دعا كرد تا خدا ايشان را زنده نمود وپيغمبران گردانيد « 2 » .

مؤلف گويد كه : پيغمبر شدن ايشان موافق أصول شيعه مشكل است ، زيرا كه ظاهر حال آن است كه سؤال ايشان گناه بود كه به سبب آن معذّب شدند ، پس چگونه با وجود صدور گناه از ايشان پيغمبر شدند ؟ به چند وجه جواب ممكن است :

أول آنكه : ذكر پيغمبرى ايشان بر وجه تقيه شده باشد ، چون أكثر عامه چنين روايت كرده‌اند .

دوم آنكه : چون مردند ، حيات أول كه در آن گناه كرده بودند منقطع شد . اگر در حيات دوم معصوم بوده باشند كافى است براي پيغمبرى ايشان ، ودر اين وجه سخن مىرود .

سوم آنكه : سؤال ايشان نيز از جانب قوم بوده باشد وهلاك ايشان بر وجه تعذيب نبوده باشد بلكه براي تأديب قوم بوده باشد ، واين نيز بعيد است .

چهارم آنكه : اطلاق پيغمبرى بر ايشان بر وجه مجاز باشد ، يعنى آن قدر خوب شدند بعد از رجعت كه گويا پيغمبران بودند .

وجه أول ظاهرتر است .

بدان كه اين واقعه از شواهد حقّيت رجعت است كه در اين امّت نيز در زمان حضرت قائم عليه السّلام جمعى به دنيا رجوع خواهند كرد از مردگان ، زيرا كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلم فرمود

( 1 ) . تفسير قمى 1 / 47 . ( 2 ) . رجال كشى 2 / 512 ؛ تفسير عياشى 2 / 30 .