حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٨٧

فصل ششم در بيان نازل شدن تورات وگوساله پرستيدن بني إسرائيل وسؤال رؤيت نمودن ايشان است

است كه تورات وألواح را براي من بفرستد تا سى روز . وخدا أو را چنين امر فرموده بود كه به بني إسرائيل سى روز بگويد كه ايشان دلتنگ نشوند .

موسى عليه السّلام رفت به جانب طور ، هارون را جانشين خود نمود در ميان بني إسرائيل .

چون سى روز گذشت موسى عليه السّلام نيامد ، بني إسرائيل در غضب شدند خواستند كه هارون را بكشند وگفتند : موسى به ما دروغ گفت واز ما گريخت .

پس گوساله‌اى ساختند وآن را پرستيدند ، در روز دهم ذيحجه خدا ألواح را بر موسى فرستاد ودر ألواح بود آنچه به آن احتياج داشتند از احكام وخبرها وقصه‌ها وسنّتها ، پس چون خدا تورات را بر موسى فرستاد وبا أو سخن گفت موسى عليه السّلام گفت : پروردگارا ! خود را به من بنما تا نظر كنم بسوى تو .

حق تعالى به أو وحى نمود كه : من ديدنى نيستم ، كسى را تاب ديدن آيات عظمت من نيست وليكن نظر كن به اين كوه ، اگر در جاى خود قرار گيرد پس مرا مىتوانى ديد .

پس خدا پرده‌اى برداشت وآيتي از آيات عظمت خود را بر كوه ظاهر گردانيد . پس كوه به دريا فرو رفت وتا قيامت فروخواهد رفت ، پس ملائكة فرود آمدند ودرهاى آسمان گشوده شد . پس خدا وحى نمود به ملائكة كه : موسى را دريابيد كه نگريزد . پس ملائكة نازل شدند وبر دور موسى احاطه نمودند وگفتند : بايست اى پسر عمران كه از خدا سؤال بزرگى نمودى .

پس چون موسى كوه را ديد كه فرورفت وملائكة را به آن حالت مشاهده كرد بر رو افتاد از ترس خدا ، واز هول آن أحوال كه مشاهده نمود روحش از بدن مفارقت نمود . پس خدا روح أو را به بدن أو بازگردانيد ، پس سر برداشت گفت : تنزيه مىكنم تو را از آنكه تو را توان ديد وتوبه مىكنم بسوى تو ، ومن أول كسىام كه ايمان آورد به آنكه تو را نمىتوان ديد .

پس خدا وحى فرستاد به أو كه : اى موسى ! من تو را برگزيدم واختيار نمودم بر مردم به رسالتهاى خود وسخن گفتن با تو ، پس بگير آنچه به تو عطا نمودم واز شكر كنندگان باش .