حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٧٣

فصل پنجم در بيان أحوال بني إسرائيل بعد از بيرون آمدن از دريا وحيران شدن ايشان در زمين ، وساير أحوالي كه در اين مدت بر ايشان وارد شده

فاسق ناميدى وبر ايشان نفرين كردى قسم ياد كردم كه داخل شدن ارض مقدّسه را بر ايشان حرام گردانم بغير يوشع وكالب ، وچهل سال در اين بيابان ايشان را حيران خواهم كرد به جاى آن چهل روز كه تفحّص أحوال عمالقه كردند وامر مرا به تأخير انداختند ، وهمه در اين بيابان خواهند مرد ، وفرزندان ايشان داخل ارض مقدّسه خواهند شد .

پس حق تعالى در تيه بر ايشان ابرى فرستاد تنگ كه مانند ابر باران نبود ، بلكه تنگتر وخشكتر ونيكوتر بود از آن ، وهميشه بر بالاى سر ايشان بود ، وبه هر جا كه مىرفتند با ايشان حركت مىكرد وايشان را از گرمى آفتاب حفظ مىكرد . واز براي ايشان عمودى از نور آفريد در شبى كه ماهتاب نبود براي ايشان روشنى مىداد ، ومنّ را براي طعام ايشان فرستاد ، ودر آن خلاف است : بعضي گفته‌اند صمغى بود بر درختهاى ايشان مىنشست وبه شيرينى عسل بود ؛ وبعضي گفته‌اند ترنجبين بود ؛ وبعضي گفته‌اند عسل بود ؛ وبعضي گفته‌اند نانهاى تنك بود ؛ وبعضي گفته‌اند ربّ غليظى بود . بر هر تقدير هر شب مانند برف بر ايشان مىباريد ، پس گفتند : شيرينى منّ ما را هلاك كرد ! دعا كن كه خدا گوشتى به ما عطا كند . پس حق تعالى سلوى را براي ايشان فرستاد ، ودر آن نيز خلاف است : أكثر گفته‌اند مرغى بود شبيه به سماني ؛ وبعضي گفته‌اند مرغان سرخ بودند از آسمان بر ايشان مىباريد به قدر يك ميل راه ، ويك نيزه بر روى يكديگر مىنشستند ؛ بعضي گفته‌اند مانند جوجهء كبوترى بود كه بال وپرش را دور كرده باشند وبريان كرده باشند ، باد از براي ايشان مىآورد ؛ بعضي گفته‌اند مرغان مىآمدند وايشان به دست خود مىگرفتند ؛ وبعضي گفته‌اند مرغى چند بود مانند مرغانى كه در هند مىباشند اندكى از گنجشك بزرگتر بودند ؛ بعضي گفته‌اند : سلوى عسل بود .

پس هر يك به قدر يك شبانه روز برمىداشتند ودر روز جمعه به قدر دو شبانه روز برمىداشتند چون روز شنبه از براي ايشان نمىآمد ، وهر كه زيادة برمىداشت كرم در آن مىافتاد وفاسد مىشد ودر روز ديگر براي أو نمىآمد ، چنانچه در اين امّت هر كه روزى حرام را مىگيرد ، از روزى حلال كه خدا براي أو مقدّر كرده است محروم مىشود .

چون آب طلبيدند حضرت موسى عليه السّلام عصا را به سنگ زد تا دوازده نهر عظيم از آن