حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٥٧

فصل چهارم در بيان بعضي از فضائل وأحوال آسيه زوجهء فرعون ومؤمن آل فرعون ، رضى اللّه عنهما است

ديگرى گفت : بعزت فرعون سوگند مىخورم كه من مىگويم ، وآمد در مجلس فرعون در حضور مردم وآنچه ديده بود نقل كرد وديگرى مخفى نمود .

چون خربيل به نزد فرعون آمد ، فرعون از آن دو كس پرسيد : پروردگار شما كيست ؟

گفتند : توئى .

از خربيل پرسيد : پروردگار تو كيست ؟

گفت : پروردگار من پروردگار ايشان است .

فرعون گمان كرد أو را مىگويد شاد شد وآن شخص أول را كشت ، وخربيل با آن كه كتمان كرد خبر أو را ، نجات يافت وآن شخص نيز به موسى ايمان آورد تا آنكه با ساحران كشته شد « 1 » .

مؤلف گويد : أحاديث در باب كشته شدن ونجات يافتن مؤمن آل فرعون مختلف است ، وممكن است در أول از كشتن نجات يافته باشد وآخر به درجهء شهادت فايز شده باشد ، ومحتمل است كه أحاديث نجات يافتن بر وجه تقيه وارد شده باشد .

وأحاديث بسيار از طريق خاصه وعامه وارد شده است كه : صدّيقان وبسيار تصديق كنندگان پيغمبران سه كسند : مؤمن آل فرعون ، مؤمن آل ياسين وبهترين ايشان علي بن أبي طالب است « 2 » .

ثعلبى نقل كرده است كه : خربيل « 3 » از أصحاب فرعون ، نجّار بود وهمان بود كه تابوت را از براي مادر موسى عليه السّلام تراشيد ، وبعضي گفته‌اند خزينه‌دار فرعون بود صد سال وايمان خود را كتمان مىكرد تا روزى كه موسى عليه السّلام بر ساحران غالب شد ، در آن روز ايمان خود را ظاهر وبا ساحران شهيد شد .

زن خربيل مشاطهء دختران فرعون بود ومؤمنه بود ، روزى شانه از دستش افتاد گفت :

بسم اللّه .

( 1 ) . قصص الأنبياء راوندى 166 . ( 2 ) . كشف الغمة 1 / 88 ؛ بشارة المصطفى 208 ؛ شواهد التنزيل حسكانى 2 / 304 ؛ مناقب ابن المغازلي 221 . ( 3 ) . در مصدر : « حزقيل » است .