حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٠٩

فصل دوم در بيان ولادت موسى وهارون عليهما السّلام وساير أحوال ايشان است تا نبوت ايشان

ودر حديث معتبر از امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه فرمود : عصاي موسى از آدم بود وبه شعيب رسيده بود ، واز شعيب به موسى عليه السّلام رسيده ، والحال نزد ماست ، در اين نزديكى أو را ديده‌ام آن سبز است مانند آن روز كه از درختش جدا كردند ، وچون با آن سخن مىگوئى حرف مىزند واز براي قائم آل محمد صلّى اللّه عليه وآله وسلّم مهيّا شده است ، خواهد كرد به آن مثل آنچه موسى عليه السّلام به آن مىكرد ، وهرگاه خواهيم ، به حركت مىآيد وآنچه امر مىكنيم ، فرو مىبرد ، چون امر كنند أو را چيزى را فروبرد كأم خود را مىگشايد يك طرف را به زمين مىگذارد ويك طرف را به سقف ودهانش به قدر چهل ذراع گشوده مىشود ، وبه زبان خود مىربايد آنچه نزد أو حاضر است « 1 » .

در حديث ديگر فرمود : آن را حضرت آدم از بهشت آورد به زمين واز درخت عوسج « 2 » بهشت بود .

وبه روايت معتبر ديگر از درخت مورد بهشت بود ودو شعبه داشت وشعيب عليه السّلام پيوسته آن را در فراش خود نگاه مىداشت ، وچون مىخوابيد در ميان رختخواب خود پنهان مىكرد ، پس روزى موسى عليه السّلام آن را برداشت ، شعيب فرمود : من تو را امين مىدانستم چرا عصا را بىرخصت من برداشته‌اى ؟

موسى گفت : اگر عصا از من نمىبود برنمىداشتم .

چون شعيب دانست كه أو به امر خدا برداشته است وپيغمبر است ، عصا را به أو واگذاشت « 3 » .

ودر حديث معتبر ديگر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : عصاي موسى عليه السّلام چوبى بود از درخت مورد « 4 » بهشت ، جبرئيل آن را براي آن حضرت آورد در وقتي كه

( 1 ) . كافى 1 / 231 . ( 2 ) . عوسج : گياهى است خاردار ، شاخه‌هايش پرخار ، گلهايش به رنگهاى مختلف ، ميوه‌اش گرد وسرخرنگ ، واحدش عوسجة ، در فارسي خفجه هم مىگويند . ( فرهنگ عميد 3 / 1740 ) . ( 3 ) . سعد السعود 123 . ( 4 ) . مورد : درختى است شبيه به درخت أنار ، برگهايش سبز وضخيم ، گلهايش سفيد وخوشبو . . . ( فرهنگ عميد 3 / 2333 ) .