حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٩٦

فصل دوم در بيان ولادت موسى وهارون عليهما السّلام وساير أحوال ايشان است تا نبوت ايشان

موسى عليه السّلام مادرش به أو حامله شد حملش ظاهر نگرديد مگر در وقتي كه وضع حمل نمود ، وفرعون موكّل گردانيده بود به زنان بني إسرائيل زنى چند از قبطيان را كه محافظت ايشان مىكردند به سبب خبري كه به أو رسيده بود كه بني إسرائيل مىگويند كه : در ميان ما مردى بهم خواهد رسيد كه نام أو موسى بن عمران است وهلاك فرعون وأصحاب أو بر دست أو خواهد بود . پس فرعون در آن وقت گفت : البتة خواهم كشت مردان فرزندان ايشان را تا آنچه ايشان مىخواهند نشود . وجدائى انداخت ميان مردان وزنان وحبس نمود مردان را در زندانها .

پس چون حضرت موسى عليه السّلام متولد شد ومادرش را نظر بر أو افتاد غمگين واندوهناك گرديد وگريست وگفت : در همين ساعت أو را خواهند كشت .

پس حق تعالى مهربان گردانيد بر أو دل آن زن را كه بر أو موكّل گردانيده بودند وبه مادر حضرت موسى گفت : چرا رنگت زرد شده ؟

گفت : براي اينكه مىترسم فرزند مرا بكشند .

گفت : مترس .

وحضرت موسى چنين بود كه هر كه أو را مىديد از محبت أو بىتاب مىشد ، چنانچه حق تعالى خطاب نمود به آن حضرت كه : « انداختم بر تو محبتي از جانب خود » « 1 » .

پس دوست داشت أو را آن زن قبطيه كه به أو موكّل بود ، وحق تعالى بر مادر موسى عليه السّلام تابوتى از آسمان فرستاد وندا به أو رسيد كه : بگذار فرزند خود را در تابوت وبينداز أو را در دريا ومترس واندوهناك مباش ، بدرستى كه ما برمىگردانيم أو را بسوى تو ، ومىگردانيم أو را از پيغمبران مرسل . پس موسى را در تابوت گذاشت ودر تابوت را بست ودر نيل انداخت .

وفرعون قصرها داشت در كنار رود نيل كه براي تنزّه وسير ساخته بود ، در يكى از آن قصرها با آسيه نشسته بود كه ناگاه نظرش بر سياهى افتاد در ميان رود نيل كه موج آن را

( 1 ) . سورهء طه : 39 .