حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٩٤

فصل دوم در بيان ولادت موسى وهارون عليهما السّلام وساير أحوال ايشان است تا نبوت ايشان

پس طلب كردند آن عالمي را كه به أحاديث أو مطمئن مىشدند واز خبرهايش راحت مىيافتند ، وأو از ايشان پنهان شد ، ومراسله‌ها بسوى أو فرستادند كه : ما با اين شدت استراحت مىيافتيم از حديث تو ، پس وعده كرد با ايشان وبسوى بعضي از صحراها بيرون رفتند ، وبا ايشان نشست وحديث قائم را به ايشان نقل كرد وصفات أو را بيان وبشارت مىداد آنها را كه خروج أو نزديك شده است ، واين در شب مهتابى بود ، پس در اين سخن بودند كه ناگاه حضرت موسى مانند آفتاب بر ايشان طالع شد ، ودر آن وقت آن حضرت در ابتداى سنّ جوانى بود ، واز خانهء فرعون به بهانهء طلب نزهت وسير بيرون آمده بود ، واز لشكر وحشم وخدم خود جدا شده بود ، تنها به نزد ايشان آمد وبر استرى سوار بود وطيلسان خزى پوشيده بود ، چون عالم نظرش بر أو افتاد به آن صفاتى كه شنيده بود آن حضرت را شناخت وبرجست وبر پاهاى أو افتاد وبوسيد وگفت : حمد مىكنم خداوندى را كه مرا نميراند تا تو را به من نمود .

چون شيعيان كه حاضر بودند اين حال را مشاهده كردند دانستند كه قائم موعود ايشان ، اوست ، پس همه بر زمين افتادند وسجدهء شكر الهى بجا آوردند ، پس زيادة از اين سخن به ايشان نگفت كه : اميد دارم خدا فرج شما را نزديك گرداند ؛ واز ايشان غايب شد ورفت بسوى شهر مدين ونزد شعيب عليه السّلام ماند آنچه ماند .

پس غيبت دوم شديدتر بود بر ايشان از غيبت أولى ، وپنجاه وچند سال مقدّر شده بود ، وبلا بر ايشان سخت‌تر شد ، آن عالم از ميان ايشان پنهان شد ، پس به نزد أو فرستادند كه : ما را صبر نيست بر پنهان بودن تو از ما . پس آن عالم بسوى بعضي از صحراها بيرون رفت وايشان را طلبيد وايشان را تسلّى فرمود وخوش‌حال نمود واعلام فرمود ايشان را كه : حق تعالى بسوى أو وحى كرده است كه بعد از چهل سال فرج خواهد بخشيد ايشان را .

پس همه گفتند : الحمد للّه .

پس حق تعالى وحى نمود بسوى أو كه : بگو به ايشان كه من مدت را سى سال گردانيدم براي « الحمد للّه » كه ايشان گفتند .

پس همه گفتند كه : هر نعمتي از خداست .