حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٩١

فصل دوم در بيان ولادت موسى وهارون عليهما السّلام وساير أحوال ايشان است تا نبوت ايشان

پس صبر مىكنيم تا مردان از آب كشيدن فارغ شوند بعد از آن گوسفندان خود را آب مىدهيم .

موسى عليه السّلام رحم كرد بر ايشان ودلو ايشان را گرفت وگفت : گوسفندان خود را پيش آوريد . واز براي ايشان آب كشيد تا گوسفندان ايشان سيراب شدند وآنها در بامداد پيش از مردم ديگر برگشتند .

موسى عليه السّلام برگشت ودر زير درخت قرار گرفت وعرض كرد : پروردگارا ! من براي آنچه بفرستى از خيرى ، فقير ومحتاجم . وروايت رسيده است كه : در وقتي كه اين دعا كرد محتاج بود به نصف يك دانهء خرما .

چون دختران به نزد پدر خود شعيب آمدند گفت : چه باعث شد كه شما در اين زودى برگشتيد ؟

گفتند : مرد صالح رحيم مهربانى را يافتيم كه براي ما آب كشيد .

شعيب عليه السّلام يكى از آن دختران را گفت : برو آن مرد را براي من بطلب .

پس آمد يكى از آن دختران به نزد موسى عليه السّلام با نهايت حيا وگفت : بدرستى كه پدرم تو را مىخواند كه مزد دهد تو را براي آنكه آب كشيدى از براي ما . پس روايت رسيده است كه موسى عليه السّلام به أو گفت كه : راه را به من بنما واز عقب من راه بيا كه ما فرزندان يعقوبيم ، نظر در عقب زنان نمىكنيم .

چون آن حضرت به نزد شعيب عليه السّلام آمد وقصه‌هاى خود را براي أو نقل كرد شعيب گفت : مترس كه نجات يا فتى از گروه ستمكاران . پس يكى از آن دختران گفت : اى پدر ! أو را به اجاره بگير ، بدرستى كه بهتر كسى كه به اجاره‌گيرى آن است كه قوى وامين باشد .

شعيب عليه السّلام به آن حضرت گفت : من مىخواهم به نكاح تو درآورم يكى از اين دو دختر را براي آنكه خود را أجير من گردانى هشت سال ، واگر ده سال را تمام كنى پس از نزد توست ، اختيار دارى . وروايت رسيده كه : موسى عليه السّلام عمل به ده سال كه تمامتر بود كرد ، زيرا كه پيغمبران اخذ نمىنمايند مگر به آنچه بهتر وتمامتر است .

چون موسى عليه السّلام وعده را تمام كرد وزنش را برداشت ورو به جانب بيت المقدس روانه