حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٨٧

فصل دوم در بيان ولادت موسى وهارون عليهما السّلام وساير أحوال ايشان است تا نبوت ايشان

پس مادر موسى أو را شير داد وخائف شد كه مبادا صدائى از أو ظاهر شود وقوم فرعون مطّلع شوند ، پس حق تعالى وحى فرمود بسوى أو كه : تابوتى بساز وموسى را در تابوت بگذار وسرش را ببند وشب أو را بيرون بر به كنار رود نيل مصر ودر آب بينداز .

مادر موسى چنين كرد ، وچون تابوت را در ميان آب انداخت برگشت بسوى أو ، هر چند دست مىزد ودور مىكرد باز برمىگشت بسوى أو ، تا آنكه در ميان آب انداخت وباد برداشت آن را وبرد ، وچون ديد كه باد آن را برد بىتاب شد وخواست فرياد كند ، حق تعالى صبري بر دلش فرستاد وساكن شد .

آسيه زن فرعون كه از صلحاى زنان بني إسرائيل بود به فرعون گفت : ايّام بهار است ، مرا بيرون بر واز براي من بفرما كه قبّه‌اى بر كنار رود نيل بزنند تا من در اين ايّام سير وتنزّه بكنم .

فرعون فرمود قبّه‌اى براي أو در كنار رود نيل زدند .

روزى در آن قبّه نشسته بود ناگاه ديد تابوتى رو به أو مىآيد ، با كنيزان خود گفت : آيا مىبينيد آنچه من مىبينم بر روى آب ؟

گفتند : بلى واللّه اى سيّده وخاتون ما ، مىبينيم چيزى .

چون تابوت نزديك أو رسيد برجست وبه كنار آب رفت ودست بسوى آن دراز كرد ونزديك شد آب أو را فروگيرد تا آنكه فرياد زدند خدمهء أو ، به هر نحو كه بود آن را از آب بيرون آورد ودر كنار خود نهاد ، چون تابوت را گشود پسرى ديد در غايت حسن وجمال ودلربائى ، پس محبت از أو در دلش افتاد وأو را در دامن نشاند وگفت : اين پسر من است .

ملازمانش نيز گفتند : بلى واللّه اى خاتون ! تو فرزند ندارى وپادشاه فرزند ندارد واين پسر زيبا را به فرزندى خود بردار .

پس آسيه برخاست وبه نزد فرعون رفت وگفت : من يافته‌ام فرزند طيّب شيرين نيكوئى كه به فرزندى برداريم كه موجب روشنى ديدهء من وتو باشد پس أو را مكش .

گفت : از كجا آورده‌اى اين پسر را ؟

گفت : نمىدانم فرزند كيست ، اين را آب آورد واز روى آب گرفتم .