حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٨

باب دهم در بيان قصه‌هاى حضرت يعقوب وحضرت يوسف عليهما السّلام

پس آن خبر در مصر شهرت يافت وزنان قصهء زليخا را ذكر مىكردند وأو را ملامت مىكردند ، چون آن خبر به زليخا رسيد ، سركرده‌هاى آن زنان را طلبيد ومجلسي براي ايشان آراست وبه دست هر يك از ايشان ترنجى وكاردى داد وگفت : اين ترنج را پاره كنيد ، ودر آن حال يوسف را داخل آن مجلس كرد ، چون زنان را نظر بر جمال يوسف عليه السّلام افتاد دست را از ترنج نشناختند ودستهاى خود را پاره پاره كردند ، پس زليخا به ايشان گفت كه : مرا معذور داريد ، اين است آنكه مرا ملامت مىكرديد در محبت أو ، ومن أو را بسوى خود خوانده‌ام وأو امتناع مىنمايد ، واگر نكند آنچه من أو را به آن امر مىكنم هرآينه أو را به زندان فرستم به خوارى .

پس اين روز به شب نرسيد كه هر يك از آن زنان بسوى يوسف عليه السّلام فرستادند ويوسف را بسوى خود خواندند ، پس حضرت يوسف دلتنگ شد وبا خدا مناجاة كرد كه :

پروردگارا ! زندان رفتن محبوبتر است بسوى من از آنچه زنان مرا بسوى آن مىخوانند ، واگر تو مكر ايشان را از من نگردانى ، ميل بسوى ايشان خواهم كرد واز بىخردان خواهم بود . پس حق تعالى دعاى أو را مستجاب گردانيد وحيله‌ها ومكرهاى آن زنان را از أو دفع كرد ، وزليخا امر كرد كه يوسف را به زندان بردند ، چنانچه حق تعالى فرموده است كه :

« ايشان را به خاطر رسيد بعد از آن آيتها كه بر پاكى دامن يوسف مشاهده كردند ، كه أو را به زندان فرستند تا مدتي » « 1 » . « 2 »

حضرت امام محمد باقر عليه السّلام فرمود : آن آيتها ، گواهى طفل در گهواره بود ، وپيراهن دريدهء يوسف عليه السّلام از عقب ، ودويدن يوسف وزليخا از عقب أو .

چون يوسف قبول قول زليخا نكرد ، حيله‌ها برانگيخت تا شوهرش يوسف عليه السّلام را به زندان فرستاد ، وبا يوسف داخل زندان شدند دو جوان از غلامان پادشاه كه يكى خبّاز أو بود وديگرى ساقى أو « 3 » .

( 1 ) . سورهء يوسف : 35 . ( 2 ) . تفسير قمى 1 / 342 . ( 3 ) . تفسير قمى 1 / 344 .