حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٧٨

باب دهم در بيان قصه‌هاى حضرت يعقوب وحضرت يوسف عليهما السّلام

چون به ايشان رسيد يوسف را از ايشان گرفت ودست در گردن أو درآورد وگريست وباز به ايشان داد وبرگشت .

پس ايشان روانه شدند وبه سرعت يوسف را بردند كه مبادا بار ديگر يعقوب عليه السّلام بيايد ويوسف را از ايشان بگيرد وديگر به ايشان ندهد . چون آن حضرت را بسيار دور بردند ، در ميان بيشه‌اى داخل كردند وگفتند : أو را مىكشيم ودر اين بيشه مىاندازيم وشب گرگ أو را مىخورد .

بزرگ ايشان گفت : مكشيد يوسف را وليكن بيندازيد أو را در قعر چاه تا بربايند أو را بعضي از مردم قافله‌ها ، اگر سخن مرا قبول مىكنيد واگر مىخواهيد در اينكه أو را از پدر جدا كنيد .

پس آن حضرت را بر سر چاه بردند ودر چاه انداختند وگمان داشتند كه غرق خواهد شد در آن چاه ، چون به ته چاه رسيد ندا كرد ايشان را كه : اى فرزندان روبين ! سلام مرا به پدرم برسانيد .

چون صداى أو را شنيدند به يكديگر گفتند : از اينجا حركت مكنيد تا بدانيد كه أو مرده است ، پس در آنجا ماندند تا شام شد ، ودر هنگام خفتن برگشتند بسوى پدر خود گريه‌كنان وگفتند : اى پدر ! ما رفتيم كه به گرو تير بيندازيم ، يا به گرو بدويم ويوسف را نزد متاع خود گذاشتيم ، پس گرگ أو را خورد . چون سخن ايشان را شنيد گفت : « إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ » وگريست وبخاطرش آمد آن وحى كه خدا نسبت به أو فرموده بود كه مستعدّ بلا باش ، پس صبر كرد وتن به بلا داد وبه ايشان فرمود : بلكه نفسهاى شما امرى را براي شما زينت داده است ، وهرگز خدا گوشت يوسف را به خورد گرگ نمىدهد پيش از آنكه من مشاهده نمايم تأويل آن خواب راستى را كه أو ديده بود .

چون صبح شد برادران به يكديگر گفتند : بيائيد برويم وببينيم حال يوسف چون است ، آيا مرده است يا زنده است ؟ چون به سر چاه رسيدند جمعى را ديدند از راهگذران كه بر سر چاه جمع شده بودند ، وايشان پيشتر كسى را فرستاده بودند كه براي ايشان آب بكشد ، چون دلو را به چاه انداخت حضرت يوسف عليه السّلام به دلو چسبيد ، دلو را بالا كشيد ، پسرى را