حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤١٢

فصل ششم در بيان مأمور شدن إبراهيم عليه السّلام به ذبح فرزندش

برگشت با إسماعيل به مكة وطواف كعبه كردند هفت شوط پس متوجه سعى ميان صفا ومروه شدند ، وچون به محلّ سعى رسيدند إبراهيم به إسماعيل گفت : اى فرزند ! من در خواب ديدم كه تو را ذبح مىكردم در موسم اين سال پس چه مصلحت مىبينى ؟

گفت : اى پدر ! بكن آنچه به آن مأمور شده‌اى .

چون از سعى فارغ شدند ، إبراهيم إسماعيل را برد به منى ، واين در روز نحر بود ، وچون به جمرهء ميان رسيدند أو را به پهلوى چپ خوابانيد وكارد را گرفت كه أو را بكشد ، پس ندا به أو رسيد : اى إبراهيم ! خواب خود را راست كردى وبه فرمودهء من عمل نمودى .

وفدا كرد إسماعيل را به گوسفندى بزرگ وگوشتش را تصدّق نمود بر مسكينان « 1 » .

واز حضرت امام رضا عليه السّلام پرسيدند : چرا منى را منى ناميدند ؟

فرمود : براي آنكه جبرئيل در آنجا گفت به إبراهيم كه : آرزو كن واز خدا بطلب آنچه خواهى .

پس أو در خاطر خود تمنّا وآرزوى آن كرد كه خدا به جاى پسرش إسماعيل گوسفندى قرار فرمايد كه أو را ذبح نمايد به فداى إسماعيل ، وخدا آرزوى أو را داد « 2 » .

مؤلف گويد : احاديثى كه دلالت كند بر آنكه ذبيح ، إسماعيل است بسيار است ودر اين كتاب به همين اكتفا نموديم ، وبسيارى از قصص إبراهيم عليه السّلام در قصهء لوط عليه السّلام بيان خواهد شد ان شاء اللّه .

( 1 ) . مجمع البيان 4 / 455 . ( 2 ) . علل الشرايع 435 .