حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٢

فصل ششم در بيان مأمور شدن إبراهيم عليه السّلام به ذبح فرزندش

به سند حسن بلكه صحيح از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام منقول است كه : جبرئيل نزد زوال شمس روز هشتم ذيحجه به نزد حضرت إبراهيم عليه السّلام آمد وگفت : اى إبراهيم ! سيراب شو ، يعنى آب تهيه كن براي خود وأهل خود ، ودر آن وقت ميان مكة وعرفات آب نبود ، پس إبراهيم عليه السّلام را برد به منى ونماز ظهر وعصر ومغرب وعشا وصبح را در آنجا كرد ، وچون آفتاب طالع شد روانهء عرفات شد ودر مروه فرود آمد ، وچون زوال شمس شد غسل كرد ونماز ظهر وعصر را به يك اذان ودو اقامه بجا آورد ونماز كرد در جاى آن مسجدى كه در عرفات است ، پس أو را برد ودر محلّ وقوف بازداشت وگفت :

اى إبراهيم ! اعتراف كن به گناه خود ومناسك حجّ خود را بشناس ، وحضرت إبراهيم را در آنجا بازداشت تا آفتاب غروب كرد ، پس أو را گفت : بار كن ونزديك شو بسوى مشعر الحرام ، پس به مشعر الحرام آمد ونماز شام وخفتن را به يك اذان ودو اقامه بجا آورد وشب را در آنجا ماند تا نماز صبح را بجا آورد ، پس موقف را به أو نمود وآورد أو را به منى وامر كرد أو را كه جمرهء عقبه را سنگ بزند ، ونزد آن جمره شيطان از براي أو ظاهر شد پس امر كرد أو را به ذبح ، وحضرت إبراهيم عليه السّلام چون به مشعر الحرام رسيد شب در آنجا خوابيد شاد وخوش‌حال ، پس در خواب ديد كه پسر خود را ذبح وقرباني كند ، ووالدهء طفل را هم با خود آورده بود به حج .

چون به منى رسيدند ، خود با اهلش رمى جمره كردند ، پس ساره را گفت كه : تو برو به