حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٥١

فصل دوم در بيان قصه‌هاى آن حضرت عليه السّلام از هنگام ولادت تا شكستن بتها ، وآنچه گذشت ميان آن حضرت وظالمان آن زمان خصوصا نمرود وآزر

گفت : حرمت من ودختر خالهء من است .

گفت : چرا أو را در اين تابوت مخفى كرده‌اى ؟

إبراهيم فرمود : براي غيرت بر أو ، كه كسى أو را نبيند .

عشّار گفت : نمىگذارم از اينجا حركت كنى تا آنكه حال اين زن وتو را به سلطان عرض كنم . پس رسولي بسوى پادشاه فرستاد وحقيقت حال را عرض كرد .

پادشاه فرستاد جمعى را كه تابوت را ببرند . إبراهيم عليه السّلام به ايشان فرمود : من از تابوت جدا نمىشوم مگر آنكه جانم از بدنم جدا شود .

چون اين خبر را به پادشاه رسانيدند ، فرستاد كه إبراهيم را با تابوت به نزد أو حاضر نمايند ، چون إبراهيم وتابوت وجميع أموال أو را به نزد پادشاه بردند ، به آن حضرت گفت :

تابوت را بگشا .

فرمود : اى پادشاه ! حرمت من ودختر خالهء من در اين تابوت است وجميع أموال خود را مىدهم كه اين تابوت را نگشائى .

پس پادشاه به جبر تابوت را گشود ، وچون حسن وجمال ساره را ديد ضبط خود نتوانست كرد ودست به جانب أو دراز كرد .

إبراهيم عليه السّلام رو از أو گردانيد وگفت : خداوندا ! حبس فرما دست أو را از حرمت ودختر خالهء من .

فورا دستش خشك شد ونتوانست كه به ساره رساند ونتوانست كه بسوى خود برگرداند ، به إبراهيم گفت : خداى تو چنين كرد ؟

فرمود : بلى ، خداى من صاحب غيرت است وحرام را دشمن مىدارد ، وچون ارادهء حرام كردى مانع شد ميان تو وارادهء تو .

پادشاه گفت : از خداى خود بطلب كه دست مرا بسوى من برگرداند كه من ديگر متعرض حرمت تو نمىشوم .

إبراهيم عليه السّلام گفت : پروردگارا ! دستش را به أو برگردان تا ديگر متعرض حرمت من نشود .