حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٨

فصل دوم در بيان قصه‌هاى آن حضرت عليه السّلام از هنگام ولادت تا شكستن بتها ، وآنچه گذشت ميان آن حضرت وظالمان آن زمان خصوصا نمرود وآزر

وأو در علم نجوم يافته بود كه أو را به آتش بسوزانند واين را نيافته بود كه خدا أو را نجات خواهد داد .

پس امر كرد نمرود كه مردان را از زنان جدا كنند ومردان از شهر بيرون روند وزنان در شهر باشند ، ودر همان شب پدر إبراهيم عليه السّلام مجامعت كرد با زوجهء خود ونطفهء إبراهيم بسته شد ، پس گمان برد كه همين فرزند خواهد بود ، پس طلبيد زنان قابله را كه هر چه در شكم بود مىدانستند ، ونظر كردند به مادر إبراهيم ، پس حق تعالى آنچه در رحم بود بر پشت چسبانيد كه آن زنان نيافتند وگفتند : ما در شكم اين زن چيزى نمىبينيم .

پس چون إبراهيم متولد شد پدرش خواست كه أو را به نزد نمرود برد ، زن أو گفت : پسر خود را مبر به نزد نمرود كه أو را بكشد ، بگذار من أو را به يكى از اين غارها ببرم وبيندازم تا اجلش برسد وبميرد وتو پسر خود را نكشته باشى .

گفت : ببر .

پس مادر إبراهيم عليه السّلام أو را به غارى برد وشير داد وبر در غار سنگى گذاشت وبرگشت ، پس حق تعالى روزى أو را در انگشت مهين خودش مقرر فرمود كه انگشت خود را مىمكيد وشير از آن بهم مىرسيد ومىخورد ، ودر روزى آن قدر نشو ونما مىكرد كه أطفال ديگر در هفته‌اى مىكنند ، ودر هفته آن قدر نمو مىكرد كه أطفال ديگر در ما هي مىكنند ، ودر ما هي آن قدر نمو مىكرد كه أطفال ديگر در سالى ، پس مدتها بر اين گذشت ، روزى مادرش به پدرش گفت : مرا رخصت ده بروم بسوى غار وببينم چه بر سر فرزند ما آمده است ؟ پدر أو را رخصت داد ، چون مادر داخل غار شد ديد كه إبراهيم زنده است وچشمهايش مانند دو چراغ روشنى مىدهند ، پس أو را برداشته به سينهء خود چسبانيد وأو را شير داد وبرگشت .

پدرش أحوال إبراهيم را جويا شد .

گفت : أو را در خاك پنهان كردم وبرگشتم .

پس هميشه چنين بود كه گاهى به بهانهء كارى از پدر إبراهيم غايب مىشد وخود را به إبراهيم مىرسانيد وأو را شير مىداد .