حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٩

فصل دوم در قصهء شديد وشداد وارم ذات العماد است

فصل دوم در قصهء شديد وشداد وارم ذات العماد است

فصل دوم در قصهء شديد وشداد وارم ذات العماد است

ابن بابويه وشيخ طبرسى رحمه اللّه وغير ايشان روايت كرده‌اند كه : مردى كه أو را عبد اللّه بن قلابه مىگفتند بيرون رفت به طلب شترى كه از أو گريخته بود ، ودر صحراهاى عدن وبيابانهاى آن مىگشت ، ناگاه شهري ديد ودر آن حصارى بود وبر دور آن حصار قصرهاى بسيار وعلمهاى بلند بود ؛ چون نزديك آن شهر رسيد گمان كرد كه در آن شهر كسى هست كه نشان شتر خود را از أو بپرسد ، چون هيچ‌كس را نديد كه داخل آن شهر شود يا از آن شهر بيرون آيد ، از ناقة فرود آمد وپاى ناقة را عقال كرد « 1 » وشمشير خود را از غلاف كشيد واز دروازهء شهر داخل شد ، ناگاه دو در بزرگ عظيمى ديد كه در دنيا از آن عظيمتر وبلندتر كسى نديده بود ، وچوب آن درها از خوشبوترين چوبها بود ، ومرصّع كرده بودند به ياقوت زرد وسرخ كه روشنى آنها آن مكان را پر كرده بود .

وچون آن حال را مشاهده كرد متعجب شد ، پس يكى از درها را گشود وداخل شد ، ناگاه شهري ديد كه نظر كنندگان مثل آن نديده بودند هرگز ، وقصرها ديد بر روى عمودهاى زبرجد وياقوت بنا كرده وبالاى هر قصرى از آنها غرفه‌اى بود وبالاى هر غرفه ، غرفه‌اى ديگر ، همه را به طلا ونقره ومرواريد وياقوت وزبرجد بنا كرده ، وبر اين قصرها درها آويخته مانند دروازهء شهر از چوبهاى خوشبو وبه ياقوت مرصّع كرده ،

و

( 1 ) . عقال كردن ناقة : بستن زانوى آن .