حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٧

فصل دوم در بيان مبعوث شدن حضرت نوح عليه السّلام است بر قوم ، وآنچه ميان أو وقوم أو گذشت تا غرق شدن ايشان ، وساير أحوال آن حضرت

مهر بر آن گِل زد كه آب بيرون نيامد تا آنكه جميع جانوران را سوار كشتى نمود پس بسوى تنور آمد ومهر را شكست وگِل را برداشت ، وآفتاب گرفت واز آسمان آمد آبى ريزنده بىآنكه قطره‌قطره بيايد ، واز جميع چشمه‌ها آب جوشيد ، چنانچه حق تعالى مىفرمايد كه فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ . وَفَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُوناً فَالْتَقَى الْماءُ عَلى أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ . وَحَمَلْناهُ عَلى ذاتِ أَلْواحٍ وَدُسُرٍ « 1 » كه ترجمه‌اش آن است كه : « پس گشوديم درهاى آسمان را به آبى ريزنده ومستمر ، وشكافتيم زمينها را چشمه‌ها ، پس برخوردند آب آسمان وآب زمين بر امرى كه مقدّر شده بود ، وبار نموديم نوح را بر كشتى كه از تخته‌ها وميخها ساخته شده بود » .

پس خدا فرمود : سوار شويد در كشتى در حالي كه تبرّك جوئيد به نام خدا در هنگام رفتن كشتى وايستادن آن ، يا بسم اللّه بگوئيد در اين دو حال ، يا به نام خداست رفتن وايستادن كشتى ، پس كشتى به حركت آمد ونظر كرد نوح بسوى پسر كافرش كه در ميان آب برمىخاست ومىافتاد گفت يا بُنَيَّ ارْكَبْ مَعَنا وَلا تَكُنْ مَعَ الْكافِرِينَ « 2 » يعنى :

« اى پسرك من ! سوار شو با ما ومباش با كافران » ، گفت سَآوِي إِلى جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْماءِ « 3 » يعنى : « بزودى جا گيرم وپناه برم بسوى كوهى كه نگاهدارد مرا از آب » ، پس نوح گفت لا عاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا مَنْ رَحِمَ « 4 » يعنى : « نيست نگاهدارنده امروز از عذاب الهى مگر كسى كه خدا أو را رحم كند » ، پس نوح گفت رَبِّ إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي وَإِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَأَنْتَ أَحْكَمُ الْحاكِمِينَ « 5 » « پروردگارا ! بدرستى كه پسر من از أهل من است وبدرستى كه وعدهء تو حقّ است وتوئى حكم‌كننده‌ترين حكم كنندگان » ، پس حق تعالى فرمود يا نُوحُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صالِحٍ فَلا تَسْئَلْنِ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ

( 1 ) . سورهء قمر : 11 - 13 . ( 2 ) . سورهء هود : 42 . ( 3 ) . سورهء هود : 43 . ( 4 ) . سورهء هود : 43 . ( 5 ) . سورهء هود : 45 .