حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٧

فصل أول در بيان ولادت ووفات ومدت عمر ونامها ونقش نگين وأحوال وأولاد واخلاق پسنديده وبعضي از مجملات أحوال آن حضرت است

وبر بالاى سر نوح عليه السّلام بازمىداشت ومىگفت : اى پسر ! اگر بعد از من بمانى أطاعت اين ديوانه مكن « 1 » .

وبه سند حسن از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : حضرت نوح عليه السّلام دو هزار وپانصد سال زندگانى كرد : هشتصد وپنجاه سال قبل از مبعوث شدن ، وهزار كم پنجاه سال در ميان قوم خود كه ايشان را بسوى خدا مىخواند ، ودويست سال در ساختن كشتى بود ، وپانصد سال بعد از آنكه از كشتى فرود آمد وآب از زمين خشك شد وشهرها بنا كرد وفرزندان خود را در شهرها ساكن گردانيد .

پس چون دو هزار وپانصد سال تمام شد ملك الموت به نزد أو آمد وأو در آفتاب نشسته بود وگفت : السلام عليك .

نوح سر برآورد وردّ سلام كرد وگفت : براي چه آمدى اى ملك الموت ؟

گفت : آمده‌ام روح تو را قبض كنم .

گفت : مىگذارى كه از آفتاب به سايه بروم ؟

گفت : بلى .

پس نوح به سايه رفت وگفت : اى ملك الموت ! آنچه بر من از عمر دنيا گذشته است مثل اين آمدن از آفتاب به سايه بود ! آنچه تو را فرموده‌اند بجا آور .

پس ملك الموت قبض روح مقدس آن حضرت نمود « 2 » .

وبه سند معتبر از امامزاده عبد العظيم عليه السّلام منقول است كه امام على النقى عليه السّلام فرمود :

عمر نوح عليه السّلام دو هزار وپانصد سال بود ، وروزى در كشتى خواب بود بادي وزيد وعورتش را گشود ، پس حام ويافث خنديدند وسام ايشان را زجر ونهى كرد از خنديدن ، وهر چه را باد مىگشود سام مىپوشانيد وهر چه را سام مىپوشانيد حام ويافث مىگشودند ، نوح عليه السّلام بيدار شد وديد كه ايشان مىخندند ، از سبب آن پرسيد ؟ سام آنچه

( 1 ) . قصص الأنبياء راوندى 84 . ( 2 ) . امالى شيخ صدوق 413 ؛ قصص الأنبياء راوندى 87 ؛ كافى 8 / 284 .