حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٢

فصل هفتم در بيان وفات حضرت آدم عليه السّلام ، ومدت عمر شريف آن حضرت ووصيت نمودن به حضرت شيث عليه السّلام ، وأحوال آن حضرت است

وهبة اللّه رفت كه آن ميوه را تحصيل نمايد ، جبرئيل أو را ملاقاة كرد وگفت : به كجا مىروى ؟

گفت : آدم بيمار است وميوه مىخواهد .

جبرئيل گفت : برگرد كه خدا قبض روح أو كرد .

چون برگشت ، آدم عليه السّلام را ديد كه قبض روحش شده است ، پس ملائكة أو را غسل دادند وگذاشتند وامر كردند هبة اللّه را كه پيش رود وبر أو نماز گزارد ، ووحى كرد خدا به أو كه پنج تكبير بر أو بگويد وأو را سراشيب به قبر برند وقبرش را مسطّح كنند .

پس گفت : چنين كنيد با مرده‌هاى خود « 1 » .

ودر حديث معتبر ديگر فرمود : سى تكبير بر آدم عليه السّلام گفته شد ، بيست وپنج تكبيرش برداشته شد وپنج تكبير باقي ماند « 2 » .

مؤلف گويد : شايد حديث سى تكبير محمول بر تقيه باشد ، وپنج تكبير محمول بر واجب باشد ، وهفتاد تكبير زيادتى براي فضيلت حضرت آدم مستحب بوده باشد ، وبه اين نحو ميان أحاديث جمع مىتوان كرد .

وبه سند معتبر از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه : قبر آدم عليه السّلام در حرم خداست « 3 » .

واز حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلم منقول است كه : وفات حضرت آدم در روز جمعه بود « 4 » .

وأكابر علماى اسلام روايت كرده‌اند كه : چون حق تعالى آدم عليه السّلام را از جنة المأوى بر زمين فرستاد ، از مفارقت بهشت وحشت بهم رسانيد ، پس از خدا سؤال كرد كه أو را انس دهد به درختى از درختان بهشت ، پس بسوى أو درخت خرمائى فرستاد كه مؤنس أو بود در حيات أو ، چون وقت وفات أو شد به فرزندان خود گفت : من انس مىگرفتم به أو در

( 1 ) . خصال 281 . ( 2 ) . قصص الأنبياء راوندى 66 . ( 3 ) . كافى 4 / 214 . ( 4 ) . خصال 316 .