حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٥٧

فصل سوم در بيان ترك أولى كه از حضرت آدم وحوّا عليهما السّلام صادر شد وآنچه بعد از آن جارى شد تا فرود آمدن ايشان بر زمين

سخن گفت وتو را نهى كرد از آنكه بخورى از آن درخت ، پس خوردى ونافرمانى خدا كردى . آدم گفت : اى جبرئيل ! شيطان قسم به خدا خورد كه أو ناصح من است ومن گمان نداشتم كه احدى از خلق خدا قسم دروغ به خدا ياد كند « 1 » .

وبه سند معتبر از حضرت امام حسن مجتبى صلوات اللّه عليه منقول است كه : گروهى از يهود آمدند به خدمت رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلم واز مسائل بسيار سؤال كردند ، واز جملهء آن مسائل اين بود :

به چه علت خدا پنج نماز در پنج وقت بر امّت تو در ساعتهاى شب وروز مقرر ساخته است ؟

فرمود كه : امّا نماز عصر پس آن ساعتي است كه آدم در آن ساعت از آن درخت خورد وخدا أو را از بهشت بيرون كرد ، پس خدا امر كرد ذرّيّتش را به اين نماز تا روز قيامت ، واختيار كرد آن را براي امّت من ، پس آن محبوبترين نمازهاست بسوى من ، ووصيت كرده است مرا كه آن را حفظ نمايم در ميان نمازها ، وامّا نماز شام پس آن ساعتي است كه خدا توبهء آدم را قبول كرد ، وميان آن وقت كه خورد از آن درخت وميان آنكه توبهء أو را قبول كرد سيصد سال بود از روزهاى دنيا ، ودر روزهاى آخرت روزى مثل هزار سال است ؛ پس آدم سه ركعت نماز كرد : يك ركعت براي خطاى خود ويكى را براي خطاى حوّا ويك ركعت براي توبهء أو ، پس حق تعالى اين سه ركعت را واجب گردانيد بر امّت من .

پس گفت : به چه علت وضو بر اين چهار عضو واقع مىشود وحال آنكه اينها پاكترين اعضايند در بدن ؟

فرمود : چون وسوسه كرد شيطان آدم را ، ونزديك درخت آمد ونظر بسوى درخت كرد آبرويش رفت ، وچون برخاست وروانه شد وآن أول قدمي بود كه بسوى گناه روانه شد پس به دست خود آن ميوه را گرفت واز آن خورد ، زيورها وحلّه‌ها از بدنش پرواز كرد ، پس دست خود را بر سر خود گذاشت وگريست ، وچون حق تعالى توبهء أو را قبول

( 1 ) . تفسير قمى 1 / 225 .