حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٥٦

فصل سوم در بيان ترك أولى كه از حضرت آدم وحوّا عليهما السّلام صادر شد وآنچه بعد از آن جارى شد تا فرود آمدن ايشان بر زمين

گذشت وبعضي بعد از اين خواهد آمد . ودر اين قسم أمور ، توقّف كردن أولى است .

وبه سند معتبر از امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلم فرمود :

مكث آدم وحوّا در بهشت تا بيرون كردن ايشان را از آن هفت ساعت بود از روزهاى دنيا ، تا آنكه خدا در همان روز ايشان را به زمين فرستاد « 1 » .

وبه سند صحيح از حضرت صادق عليه السّلام مروى است كه : شيطان در چهار وقت أنين وناله وفرياد كرد : روزى كه ملعون شد ، وروزى كه به زمين فرستادند أو را ، وروزى كه محمد صلّى اللّه عليه وآله وسلم مبعوث شد بعد از آنكه مدتها گذشته بود كه پيغمبرى مبعوث نشده بود ، ووقتي كه امّ الكتاب نازل شد ؛ ودو نخير كرد ( وآن صدائى است كه از بيني مىكنند در وقت شادى ولعب ) وقتي كه آدم از شجره خورد ووقتي كه آدم از بهشت به زمين آمد « 2 » .

وعلي بن إبراهيم روايت كرده است كه : چون حق تعالى آدم را در بهشت ساكن گردانيد ، گذشت از روى جهالت بسوى آن درخت ، زيرا كه أو را خلق كرده بودند به خلقتى كه باقي نمىماند مگر به امر ونهى وپوشش وخانه ونكاح زنان ، ونمىدانست نفع وضرر خود را مگر آنكه به أو تعليم كنند ، پس شيطان به نزد أو آمد وگفت : اگر تو وحوّا بخوريد از اين درخت كه خدا شما را از آن نهى كرده است ، خواهيد گرديد دو ملك وهميشه در بهشت خواهيد ماند ، وسوگند يادكرد كه من خيرخواه شمايم . پس چون خوردند از آن درخت ، فرو ريخت از ايشان آنچه خدا به ايشان پوشانيده بود از جامه‌هاى بهشت ، پس رو به درختان بهشت آوردند وخود را از برگ آنها مىپوشانيدند « 3 » .

وبه سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : چون بيرون كردند آدم عليه السّلام را از بهشت ، جبرئيل بر أو نازل شد وگفت : اى آدم ! خدا خلق كرد تو را به دست قدرت خود ، ودميد در تو از روح خود ، وبه سجدهء تو آورد ملائكهء خود را ، وبه نكاح تو درآورد حوّا كنيز خود را ، وتو را در بهشت ساكن گردانيد ومباح گردانيد آن را از براي تو ، وخود با تو

( 1 ) . خصال 397 ؛ تفسير عياشى 1 / 35 . ( 2 ) . خصال 263 ؛ قصص الأنبياء راوندى 43 . ( 3 ) . تفسير قمى 1 / 43 .