حياة القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٤٦

فصل سوم در بيان ترك أولى كه از حضرت آدم وحوّا عليهما السّلام صادر شد وآنچه بعد از آن جارى شد تا فرود آمدن ايشان بر زمين

خود را پس گمراه شد ، پس برگزيد أو را پروردگار أو پس توبهء أو را قبول كرد وأو را هدايت كرد وگفت خدا به آدم وحوّا كه : پائين رويد از بهشت با هم بعضي شما دشمنيد بعضي را ، پس اگر بيايد بسوى شما از جانب من هدايتي پس هر كه پيروى كند هدايت مرا پس أو گمراه نمىشود ودر تعب نمىافتد در آخرت ، وكسى كه اعراض نمايد از ياد من پس از براي اوست عيشى وزندگانى تنگ وبا شدّت در دنيا وآخرت » « 1 » .

وبه سند صحيح منقول است كه از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدند از تفسير قول حق تعالى فَبَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما « 2 » ، فرمود كه : عورت ايشان پنهان بود ودر ظاهر بدن ايشان ديده نمىشد ، چون از ميوهء آن درخت خوردند عورت ايشان پيدا شد ، وفرمود : آن درخت كه آدم را از آن نهى كرده بودند خوشهء گندم بود ؛ ودر حديث ديگر فرمود : درخت انگور بود « 3 » .

ودر حديث معتبر از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه : پرسيدند از تفسير آيهء وَلا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ « 4 » فرمود : يعنى مخوريد از اين درخت « 5 » .

وبه سند معتبر از حضرت امام على نقى عليه السّلام منقول است كه : درختى كه حضرت آدم وزوجه‌اش را نهى كردند از خوردن از آن ، درخت حسد بود ، حق تعالى عهد كرد بسوى آدم وحوّا كه نظر نكنند بسوى آنها - كه حق تعالى آنها را بر ايشان وبر جميع خلايق فضيلت داده است - به ديدهء حسد ، ونيافت حق تعالى از أو در اين باب عزم واهتمامى « 6 » .

وبه سند معتبر مروى است كه : از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام پرسيدند از تفسير قول خداى تعالى فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْماً « 7 » كه جمعى تفسير كرده‌اند كه : حضرت آدم عليه السّلام

( 1 ) . سورهء طه : 115 - 124 . ( 2 ) . سورهء طه : 121 . ( 3 ) . قصص الأنبياء راوندى 43 . ( 4 ) . سورهء بقره : 35 . ( 5 ) . تفسير عياشى 1 / 35 ؛ مجمع البيان 1 / 85 . ( 6 ) . تفسير عياشى 2 / 9 ؛ تحف العقول 479 . ( 7 ) . سورهء طه : 115 .