دانشنامهء شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٥١

رشدى العامل

مشام مىرسد . ريگزارها آب خويش نمايان مىسازند و نهرها از دل خويش جارى مىسازند و سر بريده را به سوى خويش مىخوانند تا سيرابش كنند .

* * *

فاستفيقى اذا يا بتول

ايقظى السّيف فى كفّ حيدر

سلّى من النوم عين الرّسول « 1 »

اى بتول ! برخيز !

و شمشير على ( ع ) را بيدار كن !

و چشمان پيامبر اسلام ( ص ) را از خواب بيدار كن !

* * * ( سر بريده نگاهى به فرات مىافكند . )

مرحبا يا فرات

خانك الماء فى الصّيف

و استلّ منك المياه

أنت أغرقت فى ساعة الصّفر

أرواحنا المزهرات

و سطوت علينا

سرقت . . . نواعيرنا المثقلات

مرحبا يا فرات « 2 »

مرحبا اى فرات !

آبت را در لحظات حساس از ما دريغ كردى ؟ !

( بخل آب فرات در روز عاشورا و خيانت آب در لحظات حساس را به رخ آب مىكشد )

تو مانع كبوترهاى تشنه شدى

اى آب خائن تو عامل غرق گرديدن روح‌هاى پاك شدى

و آسياب آبى را با حمله‌اى ناجوانمردانه به سرقت بردى ؛

و بدين‌سان صحنه‌ى دلخراش شهادت عبّاس ( ع ) را در كنار فرات يادآور مىشود و با زبان كنايه به آب فرات مرحبا مىگويد :

منذ ألف تقمّطنى الأمّهات


( 1 ) - همانجا . ( 2 ) - همانجا .