دانشنامهء شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٨٩

انور العطّار

انور العطّار

انور العطّار

انور العطّار به سال 1908 ميلادى در دمشق به دنيا آمد ، در زمان جنگ جهانى اول و عصر درگيرى بين امپراطورى عثمانى و امّت عربى رشد كرد . به « كرد على » پيوست و با « مجله الزهراء » و « الرسالة » همكارى نمود ، اشعار او در اين دو مجله به چاپ رسيده است ، شعر او با حزن و اندوه قرين است ، او در سال 1392 ه . ق . وفات يافت . برخى آثارش چنين است : « ابواكير » ، « الاشواق » ، « وادى الاحلام » ، « منعطف النهر » ، « الليل المسحور » « 1 » .

- * -

1 - لا أناجيك بالمدامع تهمي * انت أسمي من الاسي و البكاء

2 - ما غناء الدّموع في موقف جلّ * عن النّوح و الشّجي و الرّثاء

3 - إنّما انت فكرة و مثال * للعلى و المروءة السّمحاء

4 - نسجت حولك البطولة رمزا * و ارتوت منك دوحة الشّهداء

5 - مطمح انت في العلاء بعيد * و اباء أعظم به من اباء « 2 »

1 - من تنها با گريه ، تو را مناجات نمىكنم . زيرا شأن تو أجل از چنين نوحه و ماتمى است و جايگاه تو برتر از رثا و غم و گريه است .

2 - گريه و ندبه و اشك ريختن بر كسىكه شجاع و جوانمرد و دلاور و ترسيم‌گر بزرگيها و مروّت و شجاعت و رمز دلاورى است جايز نيست .

3 و 4 - امّا تو اى حسين جان تو انديشه و الگويى براى مردان و جوانمردان هستى كه فداكارى در اطراف تو شكل گرفته و به صورت رمزى درآمده و شهدا آن را مىآموزند .

5 - تو آن‌چنان بالايى كه آرزوى رسيدن به تو بالاترين آرزوهاست .

( 1 ) - ادب الطف ؛ ج 10 ، ص 282 و 283 . ( 2 ) - همان ؛ ص 279 .