دانشنامهء شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٦٣
سيّد محسن الامين
امام در عصر تاسوعا ( شب عاشورا ) هنوز شب فرانرسيده بود ياران خود را جمع كرد و فرمود : « اينك سياهى شب همه جا را فراگرفته است . شب براى شما پوششى تهيه خواهد كرد . از آن به عنوان مركبى استفاده كنيد و برويد . اين جماعت فقط در جستجوى من هستند و اگر بر من دست يابند از جستجوى ديگران دست برمىدارند . من بيعتم را از همه‌ى شما برداشتم و همه‌ى شما را از مسئوليت‌هايتان نسبت به خود آزاد مىگذارم ، برويد . »
* * *
تعست جدودك يا أميّة و الخنى * و العارفيك مآبه و مآله
فتسربلي ثوب الخزاية كلّما * يبلى عليك تجدّدت أسماله « 1 »
نابود باد اجدادت اى اميه و ننگ‌وعار بر آنان باد كه لباس ذلّت و خوارى را براى هميشه به اندام يزيد پوشاندند .
* * *
1 - هذه كربلا فقف في ثراها * و اخلع النعل عند وادي طواها
2 - فهى وادي القدس التي ودت * الشهب الدراري بأنها حصباها
3 - حل فيها النور الذى نار موسى * صاحب الطور من سناه سناها
4 - فاخرت كعبة الحجيج فكانت * أشرف الكعبتين قدرا و جاها
5 - يا اماما لولاه ما خلق الخلق * و لا كان أرضها و سماها
6 - هو من أحمد و أحمد منه * طينة شرفت على ما سواها
7 - خيرها بعد جده و أبيه * خير من قد داس الحصي و وطاها
8 - قف بها و اسكب الدموع دماء * و ابك طول المدى على قتلاها
9 - اى قتلي فى اللّه ما من نبي * أو وصي من قبل الا بكاها
10 - و بكت بالدم السماوات و الار * ض و قد قل بالدماء بكاها
11 - اى عين فى الناس تبخل بالدمع * و عين النبىّ باد قذاها « 2 »
( كربلا از ديرباز قداستى ويژه داشته است ، شايد يكى از عوامل آن ، اخبار پيامبران گذشته در مورد حوادثى است كه در اين سرزمين واقع مىشود به‌گونه‌اى كه اين سرزمين را ميعادگاه عشاق و مخلصان قرار داده است ) .
1 - اين سرزمين كربلاست پس هنگامىكه مىخواهى وارد آن شوى كفش‌هايت را از پايت درآور . گويىكه مىخواهى وارد وادى مقدس طوى شوى .
2 - اين وادى مقدس است كه ميعادگاه عشّاق و مخلصان است .
3 - نورى كه حضرت موسى ( ع ) صاحب طور آن را ديد .
4 - چنين است كه كربلا ، وادى مقدس طوى مىگردد و با كعبه حجاج به مفاخره مىپردازد و علو خويش را به اثبات مىرساند .
5 - اى امام ! اگر شما نبوديد عالم خلق نمىشد و زمين و آسمان آفريده نمىشدند .
( 1 ) - عاشوراء فى الادب العاملى المعاصر ؛ ص 112 . ( 2 ) - ادب الطف ؛ ج 10 ، ص 33 .