دانشنامهء شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٠٩

شيخ صالح كوّاز

2 - و لا أحبّ حياة بعد فقدكم * و لا أراد به غير الطّف مضطجعا

3 - قوموا فقد عصفت بالطّف عاصفة * مالت بأرجاء طود العزّ فانصدعا

4 - لا أنتم أنتم ان لم تقم لكم * شعواء مرهوبة مرأى و مستمعا

5 - نهارها أسود بالنقع مرتكم * و ليلها أبيض بالقضب قد نصعا

6 - فلتلطم الخيل خدّ الارض عادية * فخدّ عليا نزار للثرّى ضرعا

7 - و لتذهل اليوم منكم كلّ مرضعة * فطفله من دما أوداجه رضعا « 1 »

1 - اگر عيسى ( ع ) مىديد كه تو در سرزمين طف تنها هستى ، هيچگاه نجات خويش را برنمىگزيد و به سوى آسمان بالا نمىرفت .

2 - و بعد از رفتن شما زندگى را دوست نمىداشت و جز سرزمين طف آرامگاهى را نمىجست .

3 - بپاخيزيد كه در اطراف كوه عزّت ، طوفانى برخاسته كه كوه را پاره‌پاره مىكند .

4 - اگر نبرد پرخونى كه ديدن و شنيدن آن سهمناك است براى شما برپا نشود ، شما به مراتب والاى خود دست نمىيابيد .

5 - جنگى كه در آن از گردوغبار متراكم روزش سياه و از درخشش شمشيرها شبش روشن گرديده است .

6 - در آن جنگ بايد اسبها بر گونه زمين لطمه زنند ، چون بهترين فرد از نسل نزار بر خاك افتاده است .

7 - در اين روز هر شيردهنده‌اى بايد شيرخوار خود را رها كند ( فراموش كند ) چون فرزند او از خون گردن خويش شير خورده است .

* * *

1 - باسم الحسين دعا نعاء نعاء * فنعمى الحياة لسائر الاحياء

2 - قد كان موسى و المنية اذ دنت * جاءته ماشية على استحياء

3 - و له تجلى اللّه جل جلاله * في طور وادي الطّف لا سيناء

4 - و هناك خر و كل عضو قد غدا * منه الكليم مكلم الاحشاء « 2 »

1 - به نام حسين ( ع ) كه به تمامى زندگان ، زندگى بخشيد .

2 - موسى ( ع ) و آرزوهايش در نزد حسين ( ع ) بايد شرم داشته باشند .

3 - و هنگامىكه خداوند در وادى طف بر او متجلّى شد نه در سينا .

4 - در آنجا هر عضوى از اعضاى كليم ( ع ) در برابر او مدهوش شد و با همه‌ى اعضا در مقابل او به سخن درآمد .

( 1 ) - همان ؛ ص 227 . ( 2 ) - همان ؛ ص 213 .