دانشنامهء شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٤
سوگ سيّد الشّهدا ( ع ) : « 3 »
سيّد ماجد بحرانى
سيّد ماجد بحرانى
ابو على ، سيّد ماجد بن سيّد هاشم عريضى صادقى بحرانى ، از فقهاء و مشاهير علماى عصر خويش و از شعراى قرن يازدهم هجرى است . ولادت و نشأت وى در بحرين بود . پس از اخذ مقدمات و ادبيات عربى ، فقه و حديث را از علماى شيعه در بحرين فراگرفت سپس به حجاز و عراق هجرت نمود و بعد به شيراز بازگشت و در آنجا مقيم شد و به تدريس و فتوى پرداخت و شيخ الاسلام شيراز گرديد . از مشهورترين شاگردان وى عارف و مفسر شيعى ملا محسن فيض كاشانى ، شيخ محمد بن حسن بحرانى ، شيخ محمد بن على بحرانى و عده‌اى ديگرند كه بعضى از آنها را صاحب « انوار البدرين » نام برده است . وى سيدى محقّق ، فاضلى شاعر ، سراينده‌اى اديب بود كه گفتار عالمانه خود را در كمال بلاغت و فصاحت و با دقّت نظر ايراد مىكرد و در علم و ادب موقعيّتى خاص داشت و سروده‌هاى او در نهايت ارزندگى بود . ديوان شعرى نيز از او باقى مانده است كه نسخه‌اى از آن نزد حرّ عاملى محفوظ بوده است .
حرّ عاملى مىنويسد : « وى با شيخ بهايى ملاقات داشته و شيخ از او مدح و ثناى شايانى مىكرد » . « 1 »
سيد نخستين محدّثى بود كه احاديث آل عصمت را در شيراز رواج داد .
از مهمترين آثار او : « سلاسل الحديد فى تقييد اهل التقليد » ، « رساله يوسفيه » ، « وجيزة بديعه » و « حاشيه على الاثنى عشرية الصلاتية » را مىتوان نام برد .
وى به سال 1028 ه . ق در شيراز وفات يافت و در حرم مطهر احمد بن موسى ( ع ) ( شاهچراغ ) مدفون شد و مزارش در آن عتبه متبركه معروفست . « 2 »
* * *
سوگ سيّد الشّهدا ( ع ) : « 3 »
سوگ سيّد الشّهدا ( ع ) : « 3 »
1 - بكي و ليس على صبر بمعذور * من قد أطل عليه يوم عاشور
2 - و ان يوما رسول اللّه ساء به * فابعد اللّه عنه قلب مسرور
3 - أسيد هاشمي بعد سيدكم * أحق منه بإبراز المذاخير
4 - تلك الدماء الزواكي السائلات على * سمر اليعاسيب و البيض المباتير
5 - تلك الرؤوس أبت إلا العلا فسمت * على رفيع من الخرصان مشهور
6 - يا فجعة أوسعت فى قلب فاطمة * الزهراء جرح مصاب غير مسبور
1 - كسى در روز عاشورا بر او به درازا كشيد در گريستن عذرى ندارد .
2 - در اين روز خداوند سرور و شادى را از قلب رسول اللّه ( ص ) دور ساخت .
3 - آيا بعد از آقاى شما ، سيّد هاشمى ديگر كه بر حق‌تر از او باشد باقى مانده است ؟ !
4 - خونهايى كه در كربلا بر زمين ريخته شد خونهاى پاك بزرگان و رؤساى روشنايى دين بود .
( 1 ) - امل الآمل ؛ ج 2 ، ص 226 . ( 2 ) - روضات الجنات ؛ ص 4 و 5 . ريحانة الادب ؛ ج 1 ؛ ص 232 . فارسنامهء ناصرى ؛ ج 2 ؛ ص 1151 . ( 3 ) - ادب الطف ؛ ج 5 ، ص 80 .