دانشنامهء شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٨٢

چكامه ديگر :

مىكشد .

8 - سرشك گرمى كه فرومىچكد گونه‌ام را چاك‌چاك زده و آن شوخىكننده‌ى جدپيشه ، بىارزشى را نو نموده است .

9 - به روزى افتاده‌ام كه بالا گرفتن اندوه ، شادابىام را كاسته ، تن دردمند است و نمونه‌اى آشكار .

10 - جامه‌هايى از نزارى بر آن پوشانيده و پيراهن پژمردگى است كه شمشيرهاى پهناور در آن جاى گرفته .

11 - و خطيب و جدي فوق منبر وحشتي * لفراقهم لهو البليغ الفاصح

12 - و محرّم حزني و شوّال العنا * و العيد عندي لاعج نوايح

13 - و مديد صبري في بسيط تفكرّى * هزج و دمعي وافر و مسارح

14 - ساروا فمعناهم و مغناهم عفا * و اليوم فيه نوايح و صوايح

15 - درس الجديد جديدها فتنكّرت * ورنا بها للخطب طرف طامح

11 - سخنگوى بىقرارى من بر منبر وحشتم از جدايى آنان با شيوايى و رسايى سخن مىگويد مىپردازد .

12 - اندوهم محرّم است و رنجم شوّال . جشن من سراسر دلسوختگى و سوگنامه‌سرايى است .

13 - شكيبايى مديد و گسترده‌ى من در انديشه‌ى بسيط و پهناورم فرج و سرودگوى است و سرشكم نيز وافر و فراوان و شتابان .

14 - رفتند و نشان سراىهاشان كه در آن زيسته و سپس كوچ كرده بودند ناپديد گرديد . و امروز تنها فرياد سوگنامه سرايان را از آن‌جا مىتوان شنيد .

15 - مرگ و پيش‌آمدهاى تازه ، سرزمين آن را كهنه نمود ، تا رنگى ناآشنا به آن زد .

16 - نسج البلى منه محقّق حسنه * ففناءه ماحي الرسوم الماسح

17 - فطفقت إن دبه رهين صبابة * عدم الرفيق و غاب عنه الناصح

18 - و أقول و الزفرات تذكي جذوة * من الضلوع لها لهيب لافح

19 - لاغر و إن غدر الزمان بأهله * و جفاوحان و خان طرف لامح

20 - فلقد غوى في ظلم آل محمّد * و عوى عليهم منه كلب نابح

16 - و براى رويدادى سهمناك نگاه خود را برداشت و خيره به آن نگريست .

17 - آرى زيبايىبخش آن جامه پوسيدگىاش را نيز درهم بافت .

18 - و گردوخاك بيامد و همه نشانه‌ها را زير خود گرفت و از ميان برد . و گرو دلدادگى آغاز به زارى كردم كه نه يارى بود و نه اندرزگويى دلسوز .

19 - آتش آه‌هاى سوزان در ميان سينه‌ام زبانه مىكشد و مىگفتم : چه جاى شگفتى است كه روزگار با مردم نيرنگ ببازد ؟ ستم كند ، به گمراهى افتد و با چشم برهم‌زدن خود نادرستى نمايد ؟

20 - در بيدادگرى بر خاندان محمّد گمراهىاش آشكار شد ، سگان پارس‌كننده را بر سر راهشان فرستاد .

21 - وسطى على البازي غراب أسحم * و شباعلى الأشبال زنج ضابح

22 - و تطاول الكلب العقور فصاول * اللّيث الهصور و ذاك أمر فادح

23 - و تواثبت عرج الضباع و روّعت * و السيد أضحى للاسود يكافح