دانشنامهء شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٢
قصيده دوم :
56 - وقتى تاريكى شب فرا مىرسيد نمازشان آن را زينت مىداد نمازى كه عدد كمش به‌شمارش نمىآيد .
57 و 58 - بايست تا درباره‌ى خانه‌اى سئوال كنيم كه اركان و نشانه‌هاى آن را بليّات بعد از درس گفتن زبور آن ويران كرده است .
59 - چه‌وقت خورشيد در آن روز غروب كرد و افق آن را تاريك كرد تاريك‌شدنى از ماه‌هاى تمام آن .
60 - ماههائى در زمين كربلا بود كه مرگ دور آنها گرديده و آنها را از روى زمين به قبرهايشان فرود آورد .
61 - كواسر عقبان عليها تعاقبت * بغاث بغات إذ نأت عن و كورها
62 - قضت عطشا و الماء فلم تجد * لها منهلا إلا دماء نحورها
63 - عراة عراها وحشة فأذاقها * و قد رميت بالهجر حرّ هجيرها
64 - ينوح عليها الوحش من طول وحشة * و تندبها الاصداء عند بكورها
65 - سيسأل تيم عنهم و عدّيها * أوائلها ما أكّدت لأخيرها
61 - لاشخورهاى بزرگ شكننده‌اى كه دنبال مىكردند پرنده‌هايى را كه كند در پرواز بوده و از آشيانه‌هايشان دور مانده بودند .
62 - تشنه از دنيا رفت و آب موج مىزد پس راهى به آن پيدا نكرد مگر خون گلويشان .
63 - برهنگانى كه وحشت آنها را برهنه كرده و روى زمين داغ انداخته ، پس با ايشان شدت گرما را چشانيد .
64 - حيوانات وحشى بر آنها از طول وحشت نوحه مىكرد . و جغد در اول روز ، بر آنها ناله مىكرد .
65 - به زودى از ( تيم ) و ( عدى ) پرسيده مىشود از بزرگان آنان چون ابو بكر و عمر آنچه را كه تأكيد براى پسينشان نمودند .
66 - و يسأل عن ظلم الوصىّ و آله * مشير غواة القوم من مستشيرها
67 - و ماجرّ يوم الطفّ جور اميّة * على السبط إلا جرأة ابن أجيرها
68 - تقمّصها ظلما فأعقب ظلمه * تعقّب ظلم في قلوب حميرها
69 - فيا يوم عاشوراء حسبك إنّك * المشوم و إن طال المدى من دهورها
70 - لأنت و إن عظّمت أعظم فجعة * و أشهر عندي بدعة من شهورها
66 - و سئوال مىشود از ظلمى كه به وصى و آل پيامبر نمودند ، راهنماى گمراهان قوم از راه‌جويان آن .
67 - و در روز عاشورا ستم بنى اميه را بر نوه رسول اللّه ( ص ) جارى نساخت مگر جرئت فرزند مزدور آن ( يزيد بن معاويه ) .
68 - لباس خلافت را از روى ستم دربر كرد پس از پىآمد ظلم او كه دنبال كرد ظلمى در دلهاى خرصفتان .
69 - پس از اين اى روز عاشورا تو را كه روز نامباركى هستى بس است هرچند كه مدتى از روزگار آن ، گذشته است .
70 - هر آينه تو و اگرچه بزرگترين مصيبت را مرتكب شدى ولى پيش من مشهورترين ماهى از ماه‌ها ، از جهت بدعت هستى .
71 - فما محن الدنيا و إن جلّ خطبها * تشاكل من بلواك عشر عشيرها
72 - بنى الوحى هل من بعد خبرة ذى العلى * بمدحكم من مدحة لخبيرها
73 - كفى ما أتى في هل أتي من مديحكم * و أعرافها للعارفين و طورها