دانشنامهء شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٧

قصيده اول :

51 - اذ لا ستهلّوا فيهم فرحا * كأبي غداة غزاهم بسر

52 - و يقول وزرا إذ بطشت بهم * لا خفّ عنه ذلك الوزر

53 - زعموا بأن سنعود ثانية * و أبيك لا بعث و لا نشر

54 - يابن الهداة الأكرمين و من * شرف الفخار بهم و لا فخر

55 - قسما بمثواك الشريف و ما * ضمت منى و الركن و الحجر

51 - در اين وقت خوشحالى مىكردند مثل پدرم ( معاويه ) كه بسر ( بن ارطاه ) با ايشان جنگيد .

52 - و بگويد جنايت و گناه است كه هجوم و حمله كردى به ايشان هر آينه اين گناه از او سهل و سبك است .

53 - پندارند به اينكه دو مرتبه خواهيم برگشت و قسم مىخورم به جان پدرت كه نه قيامتى است و نه برگشتن و زنده شدنى » .

54 - اى فرزند رهنمايان بزرگوار و كسىكه بزرگان به ايشان شرافت يافته و حال آنكه شرفى نداشتند .

55 - سوگند به خوابگاه و مكان با شرف و قسم بر زمينى كه منى و ركن و حجر ( الاسود ) و يا حجر اسماعيل را دربر گرفته است .

56 - فهم سواء في الجلالة إذ * بهم التمام يحلّ و القصر

57 - تعنو له الألباب تلبية * و يطوف ظاهر حجره الحجر

58 - ما طائر فقد الفراخ فلا * يؤويه بعد فراخه و كر

59 - بأشدّ من حزني عليك و لا * الخنساء جدّد حزنها صخر

60 - و لقد وددت بأن أراك و قد * قلّ النصير وفاتك النصر

56 - پس آنها در جلالت يكسانند زيرا به سبب ايشان همه مردم محل شده و يا تقصير مىكنند .

57 - قصد مىكند او را خردمندان در حال لبيك گفتن و طواف مىكند اطراف حجره او را حجر ( اسماعيل ) و يا حجر ( الاسود ) .

58 - پرنده‌اى نيست كه جوجه خود را گم كرده باشد و پس از جوجه‌اش در آشيانه‌اى منزل نكند .

59 - حزن من بر تو زيادتر از حزن خنساء ( خواهر ) صخر ( بن عمرو بن شديد ) است بر برادرش كه مادرش كه همواره بر او نوحه كرده و مىگريست .

60 - و هر آينه من دوست داشتم كه تو را ديدار كنم در حالىكه ياورت كم و يارانت شهيد شده‌اند .

61 - حتّى أكون لك الفداء كما * كرما فداك بنفسه الحرّ

62 - و لئن تفاوت بيننا زمن * عن نصركم و تقادم العصر ؟

63 - فلأبكينّك ما حييت أسى * حتّى يواري أعظمي القبر

64 - و لأمحنّك كلّ نادبة * يعنو لنظم قريضها الشعر

65 - أبكار فكري في محاسنها * نظم و فيض مدامعي نثر

66 - و مصاب يومك يابن فاطمة * ميعادنا و سلونّا الحشر

61 - تا آنكه من قربان تو باشم چنانچه از روى بزرگوارى حرّ بن يزيد رياحى جان خود را فداى تو كرد .