دانشنامهء شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٩

رثاى سيد الشهداء ( ع ) :

5 - نطق النّبىّ بفضله و هو * المبشّر و النذير

1 - اگر سيلاب اشكم فرو نشيند ، از خون دل مدد گيرم .

2 - بگذار فرو ريزد و آرام نگيرد ، كه مصيبت بس عظيم است .

3 - ميراث محمد از دخترش دريغ كردند . نه كارى سهل پيشه كردند .

4 - ابدا . و نه ظلمى كه بر على رفت : حق مشهورش بتاراج بردند .

5 - رسول حق به فضل و مقامش زبان برگشود : اوست كه بشير و نذير است .

6 - جحدوه عقد ولاية * قد غرّ جاحده الغرور

7 - غدروا به حسدا له * و بنضّة شهد « الغدير »

8 - حظروا عليه ما حباه * بفخرة و هم حضور

9 - يا أمّة رعت السّها * و إمامها القمر المنير

10 - إن ضلّ بالعجل اليهود * فقد أضلكم البعير

6 - پيمان ولايتش منكر شدند ، ابليسشان بفريفت .

7 - رشك بردند و راه دغل گرفتند ، نص « غدير » را به بازى گرفتند .

8 - جامه‌ى خلافت را كه به اندامش فراز كرد ، از او دريغ نمودند .

9 - در آسمان جوياى اختر سها گشتيد ، ماه تابان را نديده گرفتيد .

10 - قوم يهود ، دنبال گوساله‌اى گرفتند ، شما از پى اشترى ( جمل ) روان گشتيد .

11 - لهفى لقتلى الطفّ اذ * خذل المصاحب و العشير

12 - و افاهم في كربلا * يوم عبوس قمطرير

13 - دلفت لهم عصب الضّلال * كأنّما دعي النفير

14 - عجبا لهم لم يلقهم من * دونهم قدر مبير

15 - أيما رفوق الأرض فيض * دم الحسين و لا تمور ؟ !

16 - أترى الجبال درت و * لم تقذفهم منها صخور ؟ !

17 - أم كيف اذ منعوه ورد * الماء لم تغر البحور ؟ !

18 - حرم الزّلال عليه لمّا * حلّلت لهم الخمور « 1 »

11 - آوخ بر كشتگان كربلا كه خويش و بيگانه از يارى دريغ كردند .

12 - در نينوا چهر گشود كه چون روز قيامت سياه و دژم بود .

13 - جوخه‌هاى ضلالت بهم پيوستند ، گويا نفخه‌ى صور بردميدند .

14 - شگفتا ، دست تقدير هم بر سر اين كافران نكوبيد .

15 - آيا خون حسين بر روى زمين موج زند و آسمان درهم نلرزد ؟ !

16 - پندارى كوهها به ماتم ننشست كه سنگى بر سر آنان نباريد ؟ !


( 1 ) - ادب الطف ؛ ج 3 ، ص 135 . الغدير ؛ ج 3 ، ص 385 و 386 .