دانشنامهء شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٥

ابن العودى

46 - تعدّوا عليه و استبدّوا بظلمه * و اخّرو و هو السيّد المتقدّم

47 - و قد زعموها فلتة كان بدؤها * و قال : اقتلوا من كان في ذاك يخصم

48 - و أفضوا إلى الشورى بها بين ستّة * و كان ابن عوف منهم المتوسّم

49 - و ما قصدوا إلّا ليقتل بينهم * على و كان اللّه للطّهر يعصم

50 - و إلّا فليث لا يقاس بأضبع * و أين من الشمس المنيرة أنجم ؟ !

46 - ستم كردند ، حق او را بردند ، عقب راندند با آنكه پيشوا و سرور بود .

47 - اعتراف كرد كه اين بيعت « فلته » و تصادف بود ، لذا گفت : هركه آن را تجديد كند بايد كشت .

48 - بدين‌جهت كار به شورى افكند ، ميان شش نفر كه صاحب اختيارش ابن عوف بود .

49 - هدف اين شورى ، توطئه‌ى قتل على بود ، تنها خدايش نگاهبان بود .

50 - و گرنه شير بيشه‌ى شجاعت كجا و كفتارهاى ترسو . خورشيد رخشان كجا و اختران كم‌سو .

51 - فوا عجبا من أين كانوا نظائرا ؟ ! * و هل غيره طبّ من الغيّ فيهم ؟ !

52 - و لكن امور قدّرت لضلالهم * و للّه صنع في الارادة محكم

53 - عصوا ربّهم فيه ضلالا فأهلكوا * كما هلكت من قبل عاد و جرهم

54 - فما عذرهم للمصطفى في معادهم * اذا قال : لم خنتم عليّا جرتم ؟ !

55 - و ما عذرهم إن قال : ما ذا صنعتم * بصنوي من بعدى ؟ ! و ما ذا فعلتم ؟ !

51 - شگفتا با كدامين سابقه و ارج همتاى او شدند . جز او كسى لايق خلافت بود ؟

52 - منتها مقدّرات بر وفق مرادشان جارى گشت . اراده‌ى خدا در آزمايش استوار و متين است .

53 - با سرگشتگى و ضلالت خداى را نافرمان شدند و چونان « عاد » و « جرهم » به هلاكت رسيدند .

54 - عذرشان به پيشگاه مصطفى چه باشد كه به رستاخيز گويد : « از چه با على خيانت كرديد » ؟

55 - و يا پرسد : « از پس من با همتاى من چه كرديد ؟ » پاسخ معذرت چه داريد ؟

56 - عهدت إليكم بالقبول لأمره * فلم حلتم عن عهده و غدرتم ؟ !

57 - نبذتم كتاب اللّه خلف ظهوركم * و خالفتموه بئس ما قد صنعتم

58 - و خلّفت فيكم عترتي لهداكم * فكم قمتم في ظلّهم و قعدتم

59 - قلبتم لهم ظهر المجنّ و جرتم * عليهم و إحساني إليكم كفرتم

60 - و ما زلتم بالقتل تطغون فيهم * إلى أن بلغتم فيهم ما أردتم

61 - كأنّهم كانوا من الرّوم فالتقت * سراياكم صلبانهم و ظفرتم

62 - و لكن أخذتم من بني بثاركم * فحسبكم خزيا على ما اجترأتم « 1 »

56 - نه اين بود كه از شما تعهّد گرفتم ؟ از چه به عهد و پيمانش خيانت كرديد ؟

57 - فرمان خدا را پشت سر نهاديد ، از فرمانش سر به‌در برديد ، چه بد كرديد .

58 - خاندان خود را به رهبرى شما انتخاب كردم . در سايه‌ى آنان راه هدايت مىيافتيد ؟


( 1 ) - الغدير ؛ ج 4 ، ص 372 - 374 . ادب الطف ؛ ج 3 ، ص 126 - 128 .