دانشنامهء شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٢
ابن العودى
ابن العودى
ابن العودى
ربيب ، ابو المعالى ، سالم بن على بن سلمان بن على معروف به « ابن عودى » و متخلّص به « عودى » تعلبى ، نيلى « 1 » كه به سال 478 ه . ق . در ناحيه‌ى رود فرات به دنيا آمد . وى از شعراى قرن پنجم و ششم هجرى مىباشد و از سرايندگانى است كه سروده‌هايش مشهور و معروف است .
در روزگار او عماد الدّين اصفهانى نويسنده‌ى مشهور ، شرح‌حال شعراى معاصر خود را جمع‌آورى مىكرد ، در مورد اين العودى مىگويد : « جوانى است كه هوش و ذكاوتش بسان شعله‌ى آتش و سروده‌هايش چون شراب ناب است . » « 2 »
وى به سال 558 ه . ق . درگذشت . ابن عودى در ثنا و ستايش اهل بيت ( ع ) و شهادت حسين بن على ( ع ) اشعارى سروده كه قسمتى از قصيده‌هاى او را مىآوريم :
* * *
1 - متى يشتفي من لاعج القلب مغرم * و قد لجّ في الهجران من ليس يرحم ؟ !
2 - إذا همّ أن يسلو أبي عن سلوّه * فؤاد بنيران الأسى يتضرّم
3 - و يثنيه عن سلوانه لفضيلة * عهود التّصابي و الهوى المتقدّم
4 - رمته بلحظ لا يكاد سليمه * من الخبل و الوجد المبرّح يسلم
5 - إذا ما تلظّت في الحشا منه لوعة * طفتها دموع من أماقيه تسجم
1 - عاشق شيدا ، كى از سوز درون آرام گيرد ، با آنكه دلدارش لجوج و نامهربان است .
2 - اگر خواهد با فراموشى خاطر ، آبى بر دل بريان پا شد ، سوز درون سر به طغيان بركشد ، شعله‌ها برانگيزد .
3 - دانى كه مانع دلدارى خاطر چيست ؟ شور جوانى ، پيمان عشق و شيدايى .
4 - از چشم جادويش تيرى به سويم افكند كه اگر از جنون عشق و شيدايى بر كنار بودم ، مجنون و شيدا مىشدم .
5 - آن‌گاه كه شور عشق و مستى خرمن هستى را به آتش كشد ، سيلاب اشك فرو ريزد و شعله‌ى دل را خاموش سازد .
6 - مقيم على اسر الهوي و فؤاده * تغور به أيدي الهموم وقتهم
7 - يجنّ الهوى عن عاذليه تحلّدا * فيبدي جواه ما يجنّ و يكتم
8 - يعلّل نفسا بالأماني سقيمة * و حسبك من داء يصحّ و يسقم
16 - بكيت على ما فات منّي ندامة * كأنّي خنس في البكا أو متمّم
17 - و أصفيت مدحي للنبي و صنوه * و للنّفر البيض الذين هم هم
18 - هم التين و الزيتون ال محمّد * هم شجر الطوبى لمن يتفهّم
19 - هم جنّة المأوى هم الحوض في غد * هم اللوح و السقف الرّفيع المعظم
( 1 ) - نيلى منسوب به نيل فرات . ( 2 ) - الغدير ؛ ج 4 ، ص 379 .