دانشنامهء شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٤
مدح اهل بيت ( ع ) :
39 - پندارند كه اجماع و اتفاق دارند ، از سعد بن عباد خبر واپرس .
40 - آن هم اجماعى كه بىفضل را بر صاحب فضل مقدم شناخت .
41 - و أن ينزع الأمر من أهله * لأنّ « عليّا » له اهّلا
42 - و ساروا يحطّون فى آله * بظلمهم كلكلا كلكلا
43 - تدّب عقارب من كيدهم * فتفنيهم أوّلا أوّلا
44 - أضاليل ساقت مصاب الحسين * و ما قبل ذاك و ماقدتلا
45 - « اميّة » لابسة عارها * و إن خفى الثأر أو حصّلا
41 - و حق را از صاحب حق بازگرفت ، آرى على صاحب حق بود .
42 - منزل به منزل راه سپردند ، از بغى و ستم ، خاندان على را بىسپر سينه‌ى اشتران ساختند .
43 - و از كيد و كين ، چونان عقرب جراره ، چه نيش‌ها كه بر جانشان نزدند .
44 - مايه‌ى ضلال و حيرت بدان پايه كه عزاى حسين را به‌پا كرد و مصيبت‌هاى پيشين و پسين .
45 - خاندان اميّه ، جامه‌ى اين عار و ننگ بر تن آراست . گرچه خون شهيدان يكسره پامال نگشت .
46 - فيوم « السقيفة » يابن النبىّ * طرّق يومك فى « كربلا »
47 - و غصب أبيك على حقّه * و أمّك حسّن أن تقتلا
48 - أيا راكبا ظهر مجدولة * تخال إذا انبسطت أجدلا
49 - شأت أربع الريح فى أربع * إذا ما انتشرن طوين الفلا
50 - إذا وكلت طرفها بالسما * ء خيل بادراكها وكّلا
46 - اى زاده‌ى مصطفى ، اين خود روز سقيفه بود كه راه كربلا را هموار كرد .
47 - حقّ على و فاطمه زير پا ماند ، ازاين‌رو كشتنت روا شمردند .
48 - اى تك‌سوارى كه بر خنگ باد پيما روانى ، و چونان شاهين در پرواز .
49 - خنگى كه در چهار جهت از طوفان سبق برد ، گاهى كه در كوه و دره وزان گردد .
50 - و چون طرف چشم به آسمان دوزد ، پندارند كه خواهد به سما بر شود .
51 - فعزّت غزالتها غرّة * وطالت غزال الفلا أيطلا
52 - كطيّك فى منتهى واحد * - لتدرك يثرب - أو مرقلا
53 - فصل ناجيا و علىّ الأمان * لمن كان فى حاجة موصلا
54 - تحمّل رسالة صبّ حملت * فناد بها « أحمد » المرسلا
55 - و حىّ و قل : يا نبىّ الهدى * تأشّب نهجك و استوغلا
51 - سپيدى كاكلش بر قرص خورشيد طعنه زند ، اندامش غزال رعنا را به چيزى نخرد .
52 - گمانم كه با اين سير و شتاب به سوى مدينه روان باشى .
53 - به سلامت ، و هركه در نياز من بكوشد به سلامت باد .
54 - پيام اين دلسوخته را همراه بر و به پيشگاه احمد مرسل آواز بركش .