دانشنامهء شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٦
رثاء و ماتم اهل بيت ( ع ) :
5 - فرشتگان در گردشان به طواف اندر ، وحى و الهام بر قلوبشان مستتر .
6 - ألاسل « قريشا » و لم منهم * من استوجب اللوم أو فنّد
7 - و قل : مالكم بعد طول الضّلا * ل لم تشكروا نعمة المرشد ؟ !
8 - أتاكم على فترة فاستقام * بكم جائرين عن المقصد
9 - و ولىّ حميدا إلى ربّه * و من سنّ ما سنّه يحمد
10 - و قد جعل الأمر من بعده * « لحيدر » بالخبر المسند
6 - از قريش واپرس . آنها كه سزاوار عقاب‌اند به نكوهش در سپار و آنها كه خطاكارند خاطرنشان ساز .
7 - بگو : از چه سپاس رهبر خود نگذاشتيد ؟ ! آنكه شما را از پس عمرى ضلالت و سرگشتگى نجات بخشيد .
8 - به دوران فترت انبيا گسيل آمد و شما را به راه راست رهبرى فرمود .
9 - آزاد و وارسته به سوى جنان پركشيد . هر آنكه بر سنّت او رود مورد سپاس است .
10 - و امر خلافت را به حيدر وانهاد ، آن‌چنان‌كه خبر معتبر حاكى است .
11 - و سمّاه مولى بإقرار من * لو اتّبع الحقّ لم يجحد
12 - فملتم بها - حسد الفضل - عنه * و من يك خير الورى يحسد
13 - و قلتم : بذاك قضى الإجتماع * ألا إنّما الحقّ للمفرد
14 - يعزّ على « هاشم » و « النّبى » * تلاعب « تيم » بها أو « عدى »
15 - و إرث علىّ لأولاده * إذا آية الإرث لم تفسد
11 - بر همگانش سرور و مولى ساخت ، آنها كه شيفته حق‌اند معترف‌اند .
12 - و شما حاسدان فضيلت ، زمام خلافت از چنگ او بربوديد . هر آنكه صاحب فضل باشد بر او رشك برند .
13 - گفتيد : « اجتماع امت رهبر ما بود » ! امّا بدانيد يكّه‌تاز امّت ، ويژه خلافت بود .
14 - چه ناگوار است بر دودمان هاشم و هم بر رسول كردگار كه خلافت بازيچه « تيم » و « عدى » باشد .
15 - بعد از على ، حق خلافت مخصوص فرزندان اوست ، اگر آيه ميراث زير پا نماند .
16 - فمن قاعد منهم خائف * و من ثائر قام لم يسعد
17 - تسلّط بغيا أكفّ النّفا * ق منهم على سيّد سيّد
18 - و ما صرفوا عن مقام الصّلاة * و لاعنّفوا فى بنى المسجد
19 - أبوهم و امّهم من علم * ت فأنقص مفاخرهم أو زد
20 - أرى الدين من بعد يوم « الحسين » * عليلا له الموت بالمرصد
16 - آن يك خائف و نااميد از پا نشست و آن دگر كه به پا خاست و ياور نيافت .
17 - دست نفاق از آستين ظلم و ستم برآمد ، سرورى از پس سرورى به خاك هلاك افكند .
18 - در صفوف اجتماع برايشان تاختند و چون در محراب عبادت گوشه‌ى انزوا گرفتند ، پى كار خود رفتند .
19 - پدر اين خاندان على ( ع ) و مادرشان فاطمه ( س ) معروف همگان‌اند ، از مفاخر ايشان دم زن يا دم فروبند .
20 - از پس روز حسين ، آئين حق به بستر بيمارى خفت ، مرگ هم در كمين است .