دانشنامهء شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٢

رثاى حسين ( ع ) :

21 - و أنت - و إن دافعوك - الإمام * و كان أبوك برغم الأنوف

22 - لمن آية الباب يوم اليهود ؟ ! * و من صاحب الجنّ يوم الخسيف ؟ !

23 - و من جمع الدين فى يوم « بدر » * « و أحد » بتفريق تلك الصفوف

24 - و هدّم فى اللّه أصنامهم * بمرأى عيون عليها عكوف ؟ !

25 - أغير أبيك إمام الهدى ؟ ! * ضياء الندىّ هزبر العزيف

21 - و تو اى سرور من - گرچه از مقامت محروم كردند - پيشوايى ، همچون پدر ارجمندت به رغم ابله بودن كافران .

22 - به روز خيبر معجز قلعه و در ، بر دست كه جارى شد ؟ و بر سر چاه شر جنّيان كه برتافت ؟

23 - به روز بدر و احد صفوف دشمن كه پراكند ؟ صفوف آشفته دين را كه مجتمع آورد .

24 - بتهايشان را به رضاى حق ، كه درهم كوبيد ؟ با آنكه بت‌پرستان حاضر و ناظر بودند .

25 - جز پدرت بود ؟ ! پيشواى هدايت و چراغ امت . شير بيشه‌ى شجاعت .

26 - تفلّل سيف به ضرّجوك * لسوّد خزيا وجوه السّيوف

27 - أمرّ بفىّ عليك الزلال * و آلم جلدى وقع الشّفوف

28 - أ تحمل فقدك ذاك العظيم * جوارح جسمى هذا الضفيف ؟

29 - و لهفى عليك مقال الخبي * ر : أنّك تبرد حرّ الهيف

30 - أنشرك ما حمل الزائرو * ن أم المسك خالط ترب الطفوف ؟

26 - كند باد شمشيرى كه پيكرت در خون كشيد و روى هرچه شمشير است سياه كرد .

27 - آب گوارا در كامم شرنگ شد ، جامه حريرم سوهان تن گشت .

28 - اين تن ناتوانم كى تواند ، اين بار مصيبت توان‌فرسا را بر دوش كشد .

29 - حسرت و افسوسم بر تو است و اين نيز سخن آگاهان است كه : روز قيامت آتش حسرت با اشاره تو سرد و سلامت خواهد شد .

30 - سرور من ، اين بوى دلاويزى تو است كه زايران با خود آوردند ، يا مشك ختن كه با تربت بياميخت .

31 - كأن ضريحك زهر الربي * ع هبّت عليه نسيم الخريف

32 - أحبّكم ما سعى طائف * و حنّت مطوّقة فى الهتوف

33 - و إن كنت من « فارس » فالشري * ف معتلق ودّه بالشريف

34 - ركبت - على من يعاديكم * و يفسد تفضيلكم بالوقوف -

35 - سوابق من مدحكم لم أهب * صعوبة ريّضها و القطوف

36 - تقطّر غيرى أصلابها * و تزلق أكفالها بالرّديف « 1 »

31 - گويا عرصه مزارت گلزار بهارى است كه سوز پاييزى بر آن وزيد .

32 - من به شما مهر ورزم مادام‌كه طواف‌كنندگان كعبه به سعى پردازند و يا قمرى بر شاخسار بنالد .

33 - گرچه نژادم پارسى است ، اما مرد شريف و آزاد ، تعلّق خاطرش وقف آزادگان شريف است .

( 1 ) - الديوان المهيار ؛ ج 2 ، ص 262 و 263 . ادب الطف ؛ ج 2 ، ص 234 و 235 . الغدير ؛ ج 4 ، ص 245 - 247 . اين قصيده را به سال 392 هجرى سروده است .