دانشنامهء شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٠
قصيده :
2 - و أنتم كما شاء الشتات و لستم * كما شئتم فى عيشة و أشاء
3 - تذادون عن ماء الفرات و كارع * به إبل للغادرين و شاء
4 - تنشرّ منكم في القواء معاشر * كأنّهم للمبصرين ملاء
5 - ألا إن يوم الطفّ أدمى محاجرا * و أدوى قلوبا ما لهنّ دواء
1 - چسان از شهد زلال كامياب گردم ، بااينكه سراپرده‌ى رسول خالى و ويران است .
2 - روزگار از جدائى و آوارگى شما كامياب شد و شما از عيش و زندگى كامياب نگشتيد .
3 - از آب فرات شما را راندند ، با آنكه گاو و گوسفند بر كنار آن سيراب است .
5 - به روز عاشورا چشمها خون گريست ، دردى بر دلها نشست كه دوا نپذيرد .
6 - و إنّ مصيبات الزّمان كثيرة * و ربّ مصاب ليس فيه عزاء
7 - أرى طخية فينا فأين صباحها * وداء على داء فأين شفاء ؟ !
8 - و بين تراقينا قلوب صديئة * يراد لها لو أعطيته جلاء
9 - فيا لائما فى دمعتى أو « مفنّدا » * على لوعتي و اللوم منه عناء ؟
10 - فما لك منّى اليوم إلّا « تلهّف » * و ما لك إلا زفرة و بكاء
6 - مصيبت در دنيا فراوان است اما اين مصيبت فراموشى نگيرد .
7 - سياهى و تاريكى فضا را گرفت ، صبح روشن كو ؟ درد بالاى درد فزود ، شفا كو ؟
8 - دلهاى بريان در سينه مىطپد ، گويا عزم پرواز دارد .
9 - اى كه زبان ملامت باز كرده‌اى و بر اشك سوزانم نكوهش آورى .
10 - از من پاسخى نيابى ، جز حسرت و آه ، ناله‌هاى جانكاه .
11 - و هل لى سلوان و آل محمّد * شريدهم ما حان منه ثواء ؟ !
12 - تصدّ عن الروحات أيدى مطيّهم * و يزوى عطاء دونهم و حباء
13 - كأنهم نسل لغير محمّد * و من شعبه أو حزبه بعداء
14 - فيا أنجما يهدى الى اللّه نورها * و إن حال عنها بالغبي غباء
15 - فإن يك قوم وصلة لجهنّم * فأنتم الى خلد الجنان رشاء
11 - چسان داغ دل را فراموش كنم با آنكه خاندان محمّد آواره گشت و بىپناه ماند .
12 - مركوبشان از رفتار ماند ، حقوق آنان پايمال شد .
13 - گويا نژاد از رسول خدا ندارند ، از خاندان او بيگانه‌اند .
14 - اى ستارگان رخشان كه پرتو انوارتان آسمانها را درنورديده ، امّا اين مردم ، جاهل و احمق از روشنايى و نور شما بىخبر و غافلند .
15 - اگر جمعى رهبر دوزخ‌اند ، شما خود رهبران بهشت عدن باشيد .
16 - دعوا قلبى المحزون فيكم يهيجه * صباح على أخراكم و مساء
17 - فليس دموعى من جفونى و إنّما * تقاطرن من قلبى فهنّ دماء