دانشنامهء شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٨٩
رثاى حسين شهيد :
63 - و بكأس قد مازجت زنجبيلا * لذّة الشاربين تشفي الصدورا
64 - و إذا ما رأيت ثمّ نعيما * دائما عندهم و ملكا كبيرا
65 - و عليهم فيها ثياب من السندس * خضر فى الحشر تلمع نورا
61 - جام‌هاى شراب گوارا به چرخ افتد ، شرابى كه از چشمه‌ى قدرت پر شود .
62 - در پياله‌ى نقره و ميناى بلور ، وه چه زيبا و خوش‌تراش .
63 - جامى ديگر از سلسبيل با عطر زنجبيل ، كه كام را شيرين و معطّر سازد و دل را شفا بخشد .
64 - در عرصه‌ى بهشت به هر سو بنگرى ، نعمتى پايدار بينى با سلطنتى برقرار .
65 - جامه‌ها از تافته‌ى سبز كه پرتو آن دلرباست .
66 - و يحلّون بالأساور فيها * و سقاهم ربّى شرابا طهورا
67 - يا بنى أحمد عليكم عمادى * و اتّكالي إذا أردت النشورا
68 - و بكم يسعد الموالي و يشقى * من يعاديكم و يصلى سعيرا
69 - أنتم لى غدا و للشيعة الأبرار * ذخر أكرم به مذخورا
70 - فاستمعها كالدرّ ليس ترى فيها * ملاهى كلّا و لا تعييرا
71 - صاغ أبياتها علىّ بن حمّاد * فزانت و حبّرت تحبيرا « 1 »
66 - حلقه‌هاى نقره‌ى خام ، زيور دست و گردن ، از همه والاتر ، شراب ناب كه خمار از سرها بزدايد .
67 - اى زادگان احمد ! به رستاخيز ، پشت و پناه من شمائيد .
68 - به خاطر شما و به فرمان شماست كه دوستان سعادت يابند و دشمنان شما در آتش سوزان جاى كنند .
69 - دوستى شما ذخيره‌ى فرداى ماست وه چه ذخيره‌ى با بركت و گرامى .
70 - به اين قصيده چون درّ و گوهر گوش سپار كه همه جد است نه شوخى ، شايسته سپاس نه سرزنش .
71 - ابيات آن پرداخته‌ى فكر و نتيجه‌ى احساس على بن حمّاد است كه چنين با زيب و زيور است .
* * *
رثاى حسين شهيد :
رثاى حسين شهيد :
1 - هنّ بالعيد إن أردت سوائى * أىّ عيد لمستباح العزاء ؟
2 - إنّ فى مأتمى عن العيد شغلا * فاله عنىّ و خلنّى بشجائى
3 - فإذا عيّد الورى بسرور * كان عيدى بزفرة و بكاء
4 - و إذا جدّدوا ثيابهم جدّدت * ثوبى من لوعتى و ضنائى
5 - و إذا أدمنوا الشراب فشربى * من دموع ممزوجة بدماء
1 - براى تهنيت عيد سراغ ديگران گير ! آن‌كه پرچم عزا افراشته عيدش كدام است ؟
2 - در اين سوگ و ماتم از هرچه عيد است ، بيگانه‌ام ، مرا با سوز دلم واگذار و بگذر .
3 - همگان سال نو را با شادى و سرور استقبال كنند ، عيد من با فرياد زارى شروع شود .
( 1 ) - ادب الطف ؛ ج 2 ، ص 163 - 166 . الغدير ؛ ج 4 ، ص 164 - 168 .