دانشنامهء شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٨٢
رثاى حسين بن على ( ع ) :
24 - ماييم كه در ذات حق جز عدل و دادگسترى اعتقاد نكرديم ، خدا را تنزيه كرده يكتا شناختيم .
* * *
رثاى حسين بن على ( ع ) :
رثاى حسين بن على ( ع ) :
1 - للّه ما صنعت فينا يد البين * كم من حشا أقرحت منّا و من عين ؟ !
2 - مالى و للبين ؟ ! لا أهلّا بطلعته * كم فرّق البين قدما بين الفين ؟ !
3 - كانا كغصنين فى أصل غذاؤهما * ماء النعيم و فى التشبيه شكلين
4 - كأنّ روحيهما من حسن الفهما * روح و قد قسّمت ما بين جسمين
5 - لا عذل بينهما فى حفظ عهدهما * و لا يزيلهما لوم الغذولين
1 - خدا را ، جدائى به روزگار ما چه آورد ، كه دلها داغديده و ديده‌ها اشكبار آمد ؟ !
2 - مرا با جدائى چه كار ؟ طلعتش ناخجسته باد ! چگونه بين دوستان تفرقه انداخت ؟ !
3 - بسان دو شاخه تر از يك ريشه آب مىخورند : شاداب و خرّم ، با شمايل يكسان .
4 - در اثر مهر و الفت گويا يك روح در دو پيكر باشند .
5 - در حفظ عهد آن دو نكوهش هيچ نكوهشگرى نمىتواند رابطه‌ى ميان آن دو را از بين ببرد .
6 - لا يطمع الدهر فى تغيير ودّهما * و لا يميلان من عهد إلى مين
7 - حتّى إذا أبصرت عين النوى بهما * خلّين فى العيش من همّ خليّين
8 - رماهما حسدا منه بداهية * فأصبحا بعد جمع الشمل ضدّين
9 - فى الشّرق هذا و ذا فى الغرب منتئيا * مشرّدين على بعد شجيّين
10 - و الدهر أحسد شىء للقريبين * يرمى و صالهما بالبعد و البين
6 - روزگار نتوانست با همه مكر و فسونش ، تخم اختلاف در ميان پاشد و نه آن دو عهد مودّت زير پا گذاشتند .
7 - آخر ، چشم « سفر » به آن دو يار جانى افتاد كه بىدغدغه و آرام به زندگى خود ادامه دهند .
8 - تير بلايى در كمان نهاد و مصيبتى به بار آورد ، بعد از سالها مهر و الفت آن دو را از هم جدا كرد .
9 - يكى در شرق و ديگرى در غرب ، پراكنده و زار ، رانده و اندوهبار .
10 - آرى روزگار ، نسبت به دوستان يكدل حسودتر است كه روز وصل را به شب فراق تبديل كند .
11 - لا تأمن الدّهر إنّ الدهر ذو غير * و ذو لسانين فى الدّنيا و وجهين
12 - أخنى على عترة الهادى فشتّتهم * فماترى جامعا منهم بشخصين
13 - كأنّما الدّهر آلا أن يبدّدهم * كعاتب ذى عناد أو كذى دين
14 - بعض بطيبة مدفون و بعضهم * بكربلاء و بعض بالغريّين
15 - و أرض طوس و سامرّا و قد ضمنت * بغداد بدرين حلّا وسط قبرين
11 - به روزگار دل مبند كه رنگ‌ووارنگ و با دو چهره و دو زبان است .
12 - جفا كرد بر خاندان محمد كه به هر ديارشان پراكنده ساخت : دو تن در يك جا نباشند .