دانشنامهء شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٦٢

مدح اهل بيت :

13 - هم النبا العظيم و فلك نوح * و باب اللّه و انقطع الخطاب « 1 »

1 - با آل محمد ، راه حق شناخته آمد و در خانه‌ى آنان ، قرآن فرود شد .

2 - همانهايند « كلمات » و « اسماء » « 2 » كه پرتوشان بر آدم دميد و بدين ميمنت توبه او پذيرفته شد .

3 - آنان حجت خدايند بر همگان ، نه به خودشان و نه فرمانشان كس شك نخواهد برد .

4 - بازمانده حقيقت عليا و شاخه‌هاى درخت توحيداند ، با بيان شيرين آنان خطاب الهى واضح گشت .

5 - اخترانى كه در هر عصر و دوره‌اى آماده ارشاد همگان‌اند ، پس آنها مشعل هدايت‌اند .

6 - ذرّيه‌ى احمد ( ص ) و فرزندان على ( ع ) خليفه رسول خدا ، پس آنها حقيقت محض و لب لباب‌اند .

7 - در هر رشته از عظمت و سيادت به نهايت رسيده‌اند ، پس جانشان پاك و طاهر گشت .

8 - اگر دانش‌پژوهان از دسترسى به حقيقت بازمانند ، بايد نزد آنها شتابند .

9 - دوستى آنها همان صراط مستقيم است كه به حق منتهى مىشود ولى اين راه بدون مشقت طى شدنى نيست .

10 - خصوصا ابو الحسن على كه در روز نبرد جايگاهى دارد كه همگان خائف‌اند .

11 - گويا نوك نيزه‌اش خاطره است كه يكسر به دلها فرو مىرود .

12 - و شمشير برّانش مانند بيعتى كه در غدير خم گرفت ، بر گردن همگان نشست .

13 - آرى آنهايند « خبر بزرگ « 3 » » و همانهايند كشتى نوح و هم شاهراه حقيقت چون وحى منقطع گشت .

( 1 ) - ادب الطف ؛ ج 2 ، ص 111 . ( 2 ) - اشاره به آيه 37 سوره بقره : « فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِماتٍ » پس آدم از خداى خود كلماتى آموخت كه موجب پذيرفتن توبه‌ى او گرديد . و آيه 31 سوره بقره « وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها » و خداوند همه‌ى اسماء را به آدم ياد داد . ( 3 ) - اشاره به آيه 1 و 2 سوره نباء : « عَمَّ يَتَساءَلُونَ عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ » مردم از چه خبر مهمّى پرسش مىكنند . از خبر بزرگ قيامت .