دانشنامهء شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١١٥
قصيده رائيه :
13 - يا أمّة السّوء ما جازيت أحمد عن * حسن البلاء على التنزيل و السّور
14 - خلفتموه على الأبناء حين مضى * خلافة الدئب فى أبقار ذى بقر
15 - و ليس حىّ من الأحياء تعلمه * من ذي يمان و من بكر و من مضر
11 - به ياد آور ، چه دست‌هاى كريمى كه در كربلا از بدن جدا گشت و فرو افتاد و چه مبارك چهره‌ها كه بر خاك تيره فرو خفت .
12 - آيا حسين ( ع ) را از ياد ببرم و حال آن‌كه چون شبانگاهان آن بدمردمان - پنهان از چشم‌ها - بر قتلگاه او گذشتند ، گفتند : به راستى كه او سرور آدميان است .
13 - اى بدمردمان ! آيا اين است پاداش رنجهاى بىشمار محمد ( ص ) كه در رساندن قرآن و آيات رحمت آن به شما ، تحمّل كرد ؟ !
14 - اى بد مردمان ! چون پيامبر ( ص ) چشم از جهان فروبست ، شما بر فرزندان او خلافت كرديد ، همچون گرگ گرسنه‌اى كه بر گله‌اى شبانى كند !
15 - احدى را از قبايل عرب ، از ذى يمان و بكر و مضر نمىشناسم . مگر اينكه در خون اهل بيت پيامبر شريكند .
16 - ألا و هم شركاء في دمائهم * كما تشارك أيسار على جزر
17 - قتلا و أسرا و تحريقا و منهبة : * فعل الغزاة بأرض الرّوم و الخزر
18 - أرى امّية معذورين إن قتلوا * و لا أرى لبني العبّاس من عذر
19 - أبناء حرب و مروان و اسرتهم * بنو معيط ولاة الحقد و الوغر
20 - قوم قتلتم على الإسلام أوّلهم * حتّى إذا استمكنوا جازوا على الكفر
16 - مگر اينكه همانگونه كه در تقسيم نذرهاى زمان جاهلى شركت مىكردند ، در ريختن خون شهداى نينوا هم شركت داشته‌اند . چنان قماربازانى كه در لاشه‌ى شتر با هم شريكند .
17 - آنان در كشتن و اسيرى بردن و آتش‌افروزى و ويرانگرى در حقّ خاندان پيامبر آن كردند كه جنگاوران اسلام در سرزمين « روم » و « خزر » با كافران كنند .
18 - براى بنى اميه در كشتن فرزندان پيامبر بهانه و دستاويزى مىبينم ، ولى براى بنى عبّاس عذرى نمىيابم . « 1 »
19 - خاندان اميه و فرزندان حرب و مروان و معيط همه كينه‌توز و ستمگرند !
20 - آنان قومى هستند كه نخستين فردشان در دشمنى با اسلام كشته شد و چون چيره شدند كافرانه به انتقام‌جويى و خونخواهى برخاستند .
21 - أربع بطوس على قبر الزّكىّ بها * إن كنت تربع من دين على وطر
22 - قبران فى طوس : خير الخلق كلّهم * و قبر شرّهم هذا من العبر
23 - ما ينفع الرّجس من قرب الزّكىّ و ما * على الزكىّ بقرب الرّجس من ضرر
24 - هيهات ، كلّ امرىء رهن بما كسبت * له يداه فخذ ما شئت أو فذر « 2 »
( 1 ) - زيرا بنى اميه مردمانى كينه‌توز و دشمن اسلام بودند و ريشه در جاهليت و كفر و شرك داشتند . اما بنى عباس خويشاوند پيامبر ( ص ) و نياكانشان مسلمان بودند . ( 2 ) - ديوان دعبل ؛ ص 195 - 198 .